Przetestuj aparat Fujifilm X-T10 - opinia Aliny Gabrel-Kamińskiej

Przetestuj aparat Fujifilm X-T10 - opinia Aliny Gabrel-Kamińskiej
Na początku sierpnia, we współpracy z firmą Fujifilm Polska wystartowaliśmy z konkursem, w którym wybrani uczestnicy mogli przetestować aparat Fujifilm X-T10 i wygrać podwodny kompakt XP80. Prezentujemy wam opinię i zdjęcia drugiej testującej - Aliny Gabrel-Kamińskiej
Nigdy tak naprawdę nie interesowałam się “sprzętologią stosowaną” - czy matryca CMOS czy X-Trans, czy na “N”, czy na “C”, czy wykresy MTF mówią to, czy tamto nie miało dla mnie większego znaczenia dopóki sprzęt robił to, czego od niego wymagałam. Miał być prosty w obsłudze, z szybkim autofocusem i rejestrować bogate w szczegóły obrazy.

Od kiedy prowadzę dziecięcego fotobloga, wiele parametrów zeszło na dalszy plan, na rzecz wymiarów i wagi sprzętu. Ciężko jest ogarnąć zarazem dwójkę rozbrykanych potworów, wózek, autobusy, zakupy, pieluchy, hulajnogę i..... wielką lustrzankę. Ochoczo wiec zawarłam już wcześniej bliższą znajomość z Fujifilm X100T. Bajka!

1/500 s, f/1.2, ISO 200, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)


Mały, mieści się w nerce na pasie, a brak możliwości wymiany szkieł i niezbyt szybki autofokus nie miały dla mnie tak wielkiego znaczenia jak to, że mogę go mieć zawsze przy sobie i nigdy więcej nie szarpać się już z ogromna lustrzanka. Pozwala mi dyskretnie i szybko zarejestrować nawet najbardziej nieprawdopodobne i intymne momenty z życia mojej rodziny. Wybaczcie mi ten przydługi wstęp, jednak jest on ważny z perspektywy tego, czego się spodziewałam po modelu X-T10. Miałam nadzieje, że bądź co bądź, bardziej zaawansowany model tej samej firmy będzie przewyższał swojego mniejszego brata. Czy tak się stało? Dowiecie się tego po zapoznaniu z moja subiektywną oceną.

1/1000 s, f/2.0, ISO 400, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)


W końcu przyszła nieco już spóźniona paczka. Otwieram, a tam.... bam! ­ Korpus niewiele większy od X100T, z niewielkim szkiełkiem o fenomenalnych parametrach i rozmiarach niedużego, pękatego słoiczka - miło.

Mój entuzjazm pogłębił jeszcze bardziej pierwszy moment, w którym wzięłam aparat do ręki. Bezlusterkowiec idealnie leżał w moich niedużych dłoniach. Świetnie wyprofilowany korpus bez problemu mogłam trzymać jedna ręką, drugą mając wolną na wypadek gdyby któryś z moich potworków potrzebował szybkiej asekuracji przy próbie amortyzacji upadku twarzą.

1/4000 s, f/1.2, ISO 500, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)


Pomimo niewielkich rozmiarów i świetnego dopasowania do ręki, nie ma mowy by pomylić ten aparat z zabawkami moich dzieci, które aparaty jedynie udają. Sprzęt ma swoją wagę - idealnie dobrane parę gramów świadczących o solidności wykonania i rzetelnej pracy inżynierskiej, lecz nie obciążających zbytnio tak wątłej istoty, jak ja. Na pewno nie nabawimy się z nim zapalenia nerwu łokciowego.

Jako fotograf wychowana na analogowych sprzętach, potrafię docenić piękny design nawiązujący do czasów, kiedy zaczynałam fotografować, a najlepszymi przyjaciółmi były kanciaste aparaty z kliszą w środku. Choć ten "przyciągający wzrok design" dla mnie jest raczej wadą, a nie zaletą, sentyment wygrał. A sentyment wzbogacony o świetny, centralnie położony wizjer elektroniczny oraz przydatny podczas fotografowania z dziecięcej perspektywy, odchylany wyświetlacz czyni ten aparat niezwykle funkcjonalnym.

1/60 s, f/2.0, ISO 400, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)

1/60 s, f/2.0, ISO 400, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)


Jak widać można zrobić fajny sprzęt wykorzystujący nowoczesne technologie, który jednocześnie odwołuje się do pięknych wspomnień z czasów pierwszej miłości fotograficznej. Rozentuzjazmowana pierwszym wrażeniem, tym chętniej zabrałam się do robienia zdjęć…

Wszystkie maszyny stop!
Bez odpowiedniej znajomości systemu Fuji nie ma co liczyć, że otrzymamy to, czego oczekujmy, zdając się jedynie na intuicję. Sporo czasu zabrała mi personalizacja ustawień, a dokonałam tego tak “szybko”, tylko i wyłącznie dlatego, że już wcześniej znałam system Fuji. Morze funkcji (w 90% dla mnie zbędnych) wymaga uważnej lektury instrukcji obsługi, lub większego doświadczenia w dziedzinie fotografii cyfrowej. Za to, kiedy już przebrniemy przez ten proces, korzystanie z aparatu staje się prawdziwą przyjemnością. Możliwość przypisania dowolnych funkcji do wielu przycisków bardzo ułatwia i przyspiesza pracę, a tym samym codzienne fotografowanie staje bardzo wygodne - duży plus.

1/340 s, f/2.0, ISO 400, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)

1/750 s, f/2.0, ISO 400, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)


Sprzęt ustawiony - można działać, a że sierpniowa, słoneczna pogoda była ze wszech miar sprzyjająca, aż prosiło się by zająć się moimi małymi ulubieńcami. Ciężko podejść do tego tematu bez szybkiego autofokusa i choć system ustawiania ostrości jest zauważalnie szybszy niż we wspomnianym już modelu X100T, to wciąż jeszcze odstaje od lustrzanek z którymi miałam przyjemność pracować.

Aparat oferuje tryb wykrywania twarzy, w tym automatycznego ostrzenia na oko, co z większości sytuacji sprawdza się bardzo dobrze, jednak bywa problematyczne w przypadku większej ilości osób w kadrze. Trzeba być bardzo czujnym, aby aparat wyostrzył optymalny, wypatrzony punkt. Kiedy już się to uda, reszta to prawdziwa przyjemność. Wyjściowe pliki JPEG z X-T10 są bardzo bogate w szczegóły, posiadają świetne kolory, a automatyczny balans bieli zazwyczaj bez problemu trafia w pobliże optimum.

1/3500 s, f/1.2, ISO 500, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)

1/1700 s, f/1.2, ISO 200, ogniskowa: 84 mm (ekwiwalent dla pełnej klatki)


Ogólnie rzecz biorąc XT10 to fajny sprzęt. Świetnie wygląda, dobrze leży w ręce, daje ekstra pliki, a autofokus, mimo że nie superszybki, to bez problemu radzi sobie w większości sytuacji. Nowy model Fujifilm jest aparatem godnym polecenia, a osoba decydująca się na jego zakup na pewno nie będzie żałowała wydanych pieniędzy.

Żałuję tylko, że X-T10 był u mnie zaledwie tydzień. Czyżbym zaczynała tęsknić?. Dziękuję firmie Fujifilm i redakcji Fotopolis.pl za ciekawe doświadczenie.

Tekst i zdjęcia: Alina Gabrel-Kamińska

Tłumacz i fotograf, codziennie selekcjonuje dla Was porcję najciekawszych newsów ze świata fotografii. Zafascynowany nowymi technologiami, choć woli fotografować analogiem. Prywatnie niespełniony snowboardzista i spełniony tata.

Komentarze
Polecane artykuły
“Prace artystów takich jak on są bardzo potrzebne”. Poznaliśmy zwycięzcę Sony World Photography Awards 2019
17 Kwi 2019
Podczas dzisiejszej gali finałowej konkursu SWPA 2018 poznaliśmy laureatów sekcji profesjonalnej oraz zwycięzcę tytułu Fotografa Roku. Tym razem otrzymał go włoski fotoreporter Federico Borella. Zobaczcie nagrodzone prace.
3
Szymon Brodziak uznany najlepszym twórcą fotografii czarno-białej na świecie w konkursie One Eyeland
17 Kwi 2019
Fotograf z Polski zdobył główna nagrodę w konkursie fotografii czarno-białej, organizowanym przez platformę One Eyeland, zrzeszającą zawodowych fotografów z całego świata.
1
Fotograficzne Nagrody Pulitzera 2019
17 Kwi 2019
Za nami kolejne rozdanie Nagród Pulitzera. W kategoriach Feature Photography i Breaking News Photography to prestiżowe wyróżnienie otrzymali Lorenzo Tugnoli z The Washington Post oraz redakcja Reuters.
2
„Bez taryfy ulgowej” - o pracy ze średnim formatem w fotografii podróżniczej rozmawiamy z Jackiem Boneckim
13 Kwi 2019
Jak postrzega zmiany w branży z perspektywy 50-latka? Dlaczego do pracy w terenie zabiera średni format i czemu mimo to fotografuje w JPEG-ach? O aparatach, sztuce patrzenia i radzeniu sobie z ograniczeniami, w dniu jego 50. urodzin rozmawiamy z Jackiem Boneckim.
5