Aberracja chromatyczna
Aberrację chromatyczną mierzymy dla plików RAW w najwyższej dostępnej rozdzielczości, dla najniższego ISO. Pomiar wykonywany jest dla pełnego zakresu przysłon. Poniższe wykresy przedstawiają rozłożenie poprzecznej aberracji chromatycznej w kadrze i jej wartości dla przysłon f/1.2, f/4 i f/16.
Słabych wyników w zakresie aberracji kazał nam spodziewać się już pierwszy kontakt z obiektywem w momencie premiery, gdy na zdjęciach przykładowych zobaczyliśmy przebarwienia widoczne w rozmiarach ekranowych. Pomiary potwierdzają nasze obserwacje i pokazują, że mocniej widoczna aberracja chromatyczna poprzeczna uwidacznia się na dużej powierzchni kadru, w całym zakresie przysłon, a jej rozmiar jest stosunkowo duży i wynosi od 1,16 do 1,75 px.
Aberracja chromatyczna w praktyce:
Już oglądając zdjęcia przy okazji analizowania rozdzielczości nie można było nie zauważyć potwornie wysokiej aberracji chromatycznej na szeroko otwartych przysłonach. Niestety mocne przebarwienia na krawędziach dają się we znaki w całym kadrze, również w centrum. Dopiero przy f/2.8 robi się zdecydowanie mniejsza, schodząc do minimalnego poziomu przy f/4, aczkolwiek w pewnych warunkach może być nadal dostrzegalna.
Co gorsza, przy tak dużej wadzie włączenie profili obiektywu w aparacie niewiele zmienia. W rezultacie zestawienie kiepskiej rozdzielczości na brzegach z dużą aberracją daje naprawdę bardzo słabą jakość obrazu do f/2-2.8.
