"Gry z portretem" Krzysztofa Gierałtowskiego - recenzja

"Gry z portretem" Krzysztofa Gierałtowskiego to wydana nakładem autora książka poświęcona znakomitemu portreciście, w której nie znajdziemy ani jednego zdjęcia. Zobaczmy, czy taka fotograficzna głodówka wyszła jej na dobre.
Gry z portretem: dokumentacja Krzysztofa Gierałtowskiego 1962-2004 to wydana nakładem autora książka poświęcona znakomitemu portreciście, w której nie znajdziemy ani jednego zdjęcia. Zobaczmy, czy taka fotograficzna głodówka wyszła jej na dobre.

Okładka książki "Gry z portretem: dokumentacja Krzysztofa Gierałtowskiego 1962-2004"

W rozmowach prywatnych Krzysztof Gierałtowski nazywa recenzowaną publikację swoim artystycznym testamentem - "skoro nikt nie chce napisać o mnie takiej książki, zrobię to sam". I rzeczywiście, to wstyd, żeby artysta tej miary nie doczekał się jeszcze podobnego opracowania. Gry to kolejny portret na koncie Gierałtowskiego - portret naszych czasów, niefotograficzny, ale równie ciekawy, co zdjęcia bohatera. Wbrew pozorom nie mamy do czynienia z książką narcystyczną, co mogłaby sugerować tematyka i osoba wydawcy (autor i bohater w jednym). Z licznych tekstów czysto użytkowych (jak listy, notatki w prasie) młodsi czytelnicy poznają sytuację fotografa starającego się być niezależnym w PRL-u, a i osoby pamiętające tamte czasy z pewnością zainteresują kulisy ówczesnego (i teraźniejszego) rynku fotografii.

Jednak poza tym, że Gry z portretem mają niewątpliwie ogromną wartość historyczną, jest to po prostu bardzo dobra książka. Ciekawa, pomysłowa w formie, która okazała się zaskakująco elastyczna i pojemna. Ale przede wszystkim świetnie się ją czyta - nie dość, że bardzo szybko wciąga, to jeszcze można ją czytać na wyrywki i niekoniecznie w kolejności chronologicznej. Czasem jest straszno (np. kiedy czytamy o bezdusznej reakcji "władz" na próby stworzenia narodowej kolekcji fotografii polskiej), czasem śmieszno (np. na początku mojego ulubionego listu Gierałtowskiego do posła Jana Marii Rokity, zaczynającego się od słów: "przepraszam, że przeszkadzam"), ale zawsze interesująco. A dam głowę, że wielu czytelników na myśl o tego typu publikacji wydanej w dodatku przez samego artystę spodziewała się nudnych jak flaki z olejem auto-peanów na cześć. Nie ma obawy.

Krótko mówiąc - gorąco polecam!

Przypominam, że książkę Gry z portretem: dokumentacja Krzysztofa Gierałtowskiego 1962-2004 można zamówić przez Internet bezpośrednio u autora - kosztuje 30 zł plus koszty przesyłki za pobraniem. Oto adres e-mailowy Krzysztofa Gierałtowskiego: galeria-studio@gieraltowski-foto.com.pl, na który należy słać zamówienia.

Czytaj także:
"Gry z portretem" Krzysztofa Gierałtowskiego >>>
Twarz jako znak - Fotografie Krzysztofa Gierałtowskiego >>>
Z wizytą u Gierałtowskiego >>>
Rozmowa z Krzysztofem Gierałtowskim >>>
 
Komentarze
Polecane artykuły
Polacy wśród finalistów Urban Photo Awards 2018. Zobaczcie nagrodzone zdjęcia
20 Wrz 2018
Międzynarodowy konkurs fotografii miejskiej Urban 2018 wchodzi w fazę finałową. Poznaliśmy nagrodzone cykle i nazwiska finalistów sekcji pojedynczej. Wśród nich znalazło się aż 5 Polaków.
0
Leica Oskar Barnack Award 2018 - oto zwycięskie prace
18 Wrz 2018
Poznaliśmy wyniki jednego z najbardziej prestiżowych konkursów poświęconych fotografii dokumentalnej. Tegoroczną nagrodę główną Leica Oskar Barnack Award otrzymał belgijski fotograf Max Pinckers. Natomiast wyróżnienie dla wschodzącego talentu powędrowało w ręce pochodzącej z Rosji Mary Gelman. Niestety w tym roku na podium zabrakło Polaków.
1
Fotografia przyrodnicza na luzie. Oto najlepsze zdjęcia z konkursu Comedy Wildlife Photography Awards 2018
17 Wrz 2018
Naturze nie brakuje poczucia humoru! Jeśli nie wierzycie, zobaczcie zdjęcia finalistów konkursu Comedy Wildlife Photography Awards, który od 4 lat nagradza najzabawniejsze zdjęcia przyrodnicze.
1
Eduardo Asenjo Matus: “Na zdjęciach staram się pokazać swoją rzeczywistość”
12 Wrz 2018
Przed wejściem do świata fotografii Chilijczyk Eduardo Asenjo Matus zajmował się malarstwem, ale wkrótce w jego domu zaczęło brakować już ścian do powieszenia obrazów. Dziś jako fotograf mierzy się ze swoją chorobą, starając się opowiedzieć o niej za pomocą zdjęć.
0