Sigma 135 mm f/1.4 DG ART - Aberracja chromatyczna

Aberracja chromatyczna

Aberrację chromatyczną mierzymy dla plików RAW w najwyższej dostępnej rozdzielczości, dla najniższego ISO. Pomiar wykonywany jest dla pełnego zakresu przysłon. Poniższe wykresy przedstawiają rozłożenie poprzecznej aberracji chromatycznej w kadrze i jej wartości dla przysłon f/1.4, f/4 i f/16.

Schemat występowania aberracji chromatycznej poprzecznej dla obiektywu Sigma 135 mm f/1.4 DG ART

Obiektyw Sigma 135 mm f/1.4 DG ART bardzo skutecznie tłumi występowanie aberracji chromatycznej poprzecznej, której występowanie ogranicza się głównie do samych rogów kadru i które nie powinno zanadto rzucać się w oczy w przypadku obiektywu o takiej ogniskowej. Z racji tego, że jest to szkło, którym będziemy fotografować głównie na płytkiej głębi ostrości, większym problemem może okazać się aberracja chromatyczna wzdłużna, ukazując się w nieostrościach, ale obiektyw jest korygowany bardzo dobrze również i pod tym względem.

Aberracja chromatyczna w praktyce:

Korekcja aberracji chromatycznej w tym obiektywie jest wręcz doskonała. Trudno ją dostrzec na zdjęciach zarówno przy szeroko otwartej przysłonie, jak i domkniętej. Na dodatek wyłączenie profili optyki w aparacie w praktyce niewiele zmienia - nadal aberracja chromatyczna jest praktycznie zerowa. Brawo!

f/1.4

f/1.4, profile optyki wyłączone

f/1.8

f/1.8, profile optyki wyłączone

f/4

f/4, profile optyki wyłączone