Wildlife Photographer of the Year 2026 rozstrzygnięty. Zwyciężyło przejmujące zdjęcie Federico Veronesi

Zdjęcie samicy słonia niosącej martwe młode przyniosło Federico Veronesiemu główną nagrodę w tegorocznej edycji Wildlife Photographer of the Year. Konkurs rozstrzygnięto po ocenie ponad 65 tys. zdjęć. Polak z pierwszą nagrodą w kategorii artystycznej.

Dodaj do źródeł Skomentuj Kopiuj link
Posłuchaj
00:00

Natural History Museum w Londynie ogłosiło zwycięzców 62. edycji Wildlife Photographer of the Year. Tegoroczna edycja była rekordowa pod względem liczby zgłoszeń. Jury oceniało 65 403 fotografie nadesłane ze 121 krajów i terytoriów. Po raz pierwszy w 62-letniej historii konkursu oba główne wyróżnienia - w kategorii dorosłych i młodzieżowej - przyznano za fotografie czarno-białe.

Federico Veronesi z główną nagrodą

Tytuł Wildlife Photographer of the Year 2026 otrzymał włoski fotograf Federico Veronesi za zdjęcie „The Aftermath”. Fotografia powstała w dolinie rzeki Huab w Namibii i przedstawia samicę słonia niosącą martwe młode. Veronesi trafił na tę scenę podczas śledzenia stada. Najpierw zauważył nietypowe ślady ciągnięcia czegoś po wyschniętym korycie rzeki, a następnie zobaczył samicę, która niosła ciało młodego, przytrzymując jego nogę między kłem a trąbą.

„The Aftermath”, fot. Federico Veronesi, I miejsce w kategorii Behaviour: Mammals oraz tytuł Wildlife Photographer of the Year 2026
Federico Veronesi sfotografował samicę słonia niosącą martwe młode, dokumentując rzadko obserwowane zachowanie związane ze śmiercią. Fotograf śledził słonie, gdy zauważył nietypowe ślady ciągnięcia czegoś po piasku wyschniętego koryta rzeki. Gdy dogonił rodzinne stado, zobaczył samicę niosącą martwe młode, którego noga była zakleszczona pomiędzy jej kłem a trąbą. U słoni afrykańskich i azjatyckich obserwowano już zachowania związane ze śmiercią, takie jak wokalizacje, pilnowanie ciał, dotykanie kości czy przenoszenie martwych osobników. Część badaczy interpretuje je jako próbę zrozumienia śmierci lub możliwą oznakę żałoby.
Lokalizacja: dolina rzeki Huab, Damaraland, Namibia
Dane techniczne: Nikon Z8 + 400 mm f/2,8; 1/1000 s, f/2,8; ISO 72.

Young Wildlife Photographer of the Year 2026

Nagrodę główna dla młodych otrzymał Oscar Whitfield, brytyjski fotograf mieszkający w Zimbabwe.

„Labour of Love”, fot. Oscar Whitfield, I miejsce w kategorii 11–14 Years oraz Young Wildlife Photographer of the Year 2026
Oscar Whitfield pokazał wysiłek żuka gnojowego pchającego swoją zdobycz. Fotograf położył się płasko na ziemi, aby sfotografować owada z poziomu jego wzroku. Krótki czas naświetlania i wysoka czułość pozwoliły zatrzymać ruch, a intensywne słońce i upał podkreśliły unoszący się wokół suchy pył. Na świecie występuje ponad 5000 gatunków żuków gnojowych. Odgrywają one ważną rolę w ekosystemach, rozdrabniając i zakopując odchody. Ogranicza to warunki sprzyjające produkcji metanu, przyspiesza rozkład materii oraz zmniejsza liczbę szkodników zagrażających zwierzętom hodowlanym i dzikim.
Lokalizacja: Park Narodowy Zambezi, dystrykt Hwange, Zimbabwe
Dane techniczne: Canon EOS R6 Mark II + Sigma 150-600 mm f/5-6,3; 1/1250 s, f/6,3; ISO 3200.

Jego fotografia „Labour of Love” przedstawia żuka gnojowego pchającego kulę odchodów. Autor fotografował z bardzo niskiej perspektywy, leżąc na ziemi, i użył krótkiego czasu naświetlania oraz wysokiej czułości ISO, aby zatrzymać ruch owada, much i unoszący się wokół niego pył.

Michał Michalski wśród zwycięzców

W tegorocznej edycji znalazł się również polski akcent. Michał Michalski zwyciężył w kategorii Natural Artistry.

„Escape Artistry”, fot. Michał Michalski, I miejsce w kategorii Natural Artistry
Michał Michalski wykorzystał długi czas naświetlania, aby stworzyć złudzenie drzew wciąż pokrytych jesiennymi liśćmi. Fotograf znajdował się na polu nieskoszonych słoneczników, które przyciągały mieszane stada ptaków, przede wszystkim szczygłów i jerów. Gdy ptaki poderwały się do lotu, spłoszone przez krogulca, Michał rozmył ich ruch na tle bezlistnych brzóz. Badania wskazują, że wielogatunkowe stada mogą zdobywać pokarm skuteczniej, ponieważ poszczególne gatunki wnoszą do grupy różne umiejętności. Większa liczba osobników obserwujących otoczenie pozwala też pozostałym poświęcić więcej czasu na żerowanie.
Lokalizacja: Miłochowice, Dolny Śląsk, Polska
Dane techniczne: Nikon D500 + 500 mm f/5,6; 1/30 s, f/8; ISO 250.

Wildlife Photographer of the Year 2026 - zwycięskie zdjęcia

„Flight of the Bumblebee”, fot. Amelie Davis, I miejsce w kategorii 10 Years and Under
Amelie Davis uchwyciła trzmielówkę zawieszoną w powietrzu tuż przed lądowaniem na kwiecie w południowej Anglii. Fotografowała pszczoły już od kilku miesięcy. Tego sierpniowego popołudnia ogród wręcz roił się od owadów. Ponieważ nie miała przy sobie aparatu, pożyczyła smartfon ojca i zarejestrowała moment pojedynczego uderzenia skrzydeł. Pszczoły rozpoznają rośliny i kwiaty na wiele sposobów. Rozróżnianie barw związanych z nektarem i pyłkiem pomaga im szybko podejmować decyzje podczas żerowania. Ich wzrok jest szczególnie czuły na światło niebieskie, zielone i ultrafioletowe, dzięki czemu widzą wzory niewidoczne dla ludzkiego oka.
Lokalizacja: Surrey, Anglia, Wielka Brytania
Dane techniczne: Apple iPhone 14 Pro Max, wbudowany obiektyw ultraszerokokątny 13 mm; 1/895 s, f/2.2; ISO 40.
„Birdsong Painted in Light”, fot. Konrad Gräeter, I miejsce w kategorii 15-17 Years
Konrad Gräeter sfotografował samca kosa śpiewającego w winnicy o poranku. Aby odpowiednio skomponować kadr, musiał przykucnąć na stromym zboczu i fotografować przez niewielką lukę w roślinności. Kosy śpiewają o różnych porach dnia, ale najbardziej złożone pieśni można usłyszeć o świcie. W okresie lęgowym samce zajmują eksponowane stanowiska, z których oznaczają swoje terytorium i próbują przyciągnąć partnerkę.
Lokalizacja: Badenia-Wirtembergia, Niemcy
Dane techniczne: Fujifilm X-H2S + 150-600 mm f/5.6-8; 1/800 s, f/8; ISO 400.
„The Meeting Place”, fot. James Lewin, I miejsce w kategorii Animals in their Environment
James Lewin uchwycił młodego samca słonia oblewającego wodą grupę zebr zgromadzonych przy wodopoju w kenijskich wzgórzach Chyulu. Choć w tym miejscu nie brakowało zwierząt i interesujących sytuacji, problemem było ostre światło. Fotograf wykorzystał więc aparat przystosowany do rejestracji podczerwieni, aby uzyskać bardziej miękki, nierealny charakter sceny. Podczas suszy wodopoje stają się kluczowymi punktami dla wielu gatunków. Duże zwierzęta, takie jak słonie, zwykle mają pierwszeństwo w dostępie do wody. Obecność słoni może jednocześnie odstraszać drapieżniki, przez co inne roślinożerne zwierzęta pozostają przy wodopoju dłużej.
Lokalizacja: ol Donyo Lodge, Park Narodowy Chyulu Hills, hrabstwo Makueni, Kenia
Dane techniczne: Nikon Z7 II (aparat zmodyfikowany do fotografii w podczerwieni) + 28-75 mm f/2,8; 1/800 s, f/7,1, +1 EV; ISO 800.
„A Watchful Eye”, fot. Aaron Sanders, I miejsce w kategorii Animal Portraits
Aaron Sanders zauważył ośmiornicę zwyczajną ukrytą za pasmem wodorostów u południowo-zachodnich wybrzeży Anglii. Podczas nurkowania dostrzegł ślady przyssawek widoczne przez cienki fragment kelpu, a po chwili zza niego pojawiło się pojedyncze oko zwierzęcia. Fotograf i ośmiornica przez chwilę pozostawali nieruchomi, obserwując się nawzajem. W ostatnich latach u południowo-zachodnich wybrzeży Anglii odnotowano znaczny wzrost liczby obserwacji ośmiornicy zwyczajnej, typowej raczej dla cieplejszych wód Morza Śródziemnego. Zjawisko to wiąże się m.in. z ponadprzeciętnie wysoką temperaturą morza wiosną.
Lokalizacja: Porthkerris Beach, Kornwalia, Anglia, Wielka Brytania
Dane techniczne: Nikon Z8 + 24-50 mm f/4-6,3 + Nauticam WWL-C; 1/40 s, f/7,1; ISO 125; lampy podwodne Inon Z-240 i Z-330.
„Scenes from the Swamp”, fot. Isak Pretorius, I miejsce w kategorii Behaviour: Birds
Isak Pretorius natknął się na dwa rzadko spotykane trzewikodzioby pośród roślinności mokradeł. Płynąc wąskim canoe wraz z przewodnikiem, miał okazję obserwować nie jednego, lecz dwa ptaki. Zwierzęta kilkukrotnie wyciągały roślinność, upuszczały ją i ponawiały tę czynność. Prawdopodobnie była to para lęgowa zbierająca materiał na gniazdo. Choć trzewikodziób bywa nazywany bocianem, jest bliżej spokrewniony z pelikanami, czaplami i ibisami. Na wolności pozostaje mniej niż 5300 dorosłych osobników, a populacja nadal się zmniejsza.
Lokalizacja: mokradła Mabamba, dystrykt Wakiso, Uganda
Dane techniczne: Canon EOS R5 + 500 mm f/4; 1/2500 s, f/4; ISO 1250.
„Protective Pose”, fot. Anton Sorokin, I miejsce w kategorii Behaviour: Amphibians and Reptiles
Anton Sorokin sfotografował traszkę kalifornijską składającą jaja i obejmującą roślinę, na której znajdował się już pakiet jaj innej traszki. Mimo że fotograf od lat dokumentował zachowania tych zwierząt, wcześniej nie widział podobnej pozycji. Woda w stawie była zbyt brudna, aby do niej wejść, dlatego poruszał się wzdłuż brzegu, ostrożnie zanurzając aparat i oświetlenie. Traszki kalifornijskie splatają tylne kończyny, chroniąc złożone jaja przed innymi traszkami. Pozostają w tej pozycji, dopóki galaretowata otoczka jaj nie zwiększy objętości i nie przytwierdzi się mocno do łodygi.
Lokalizacja: hrabstwo Contra Costa, Kalifornia, USA
Dane techniczne: Nikon D850 + 8-15 mm fisheye; 1/100 s, f/18; ISO 400; obudowa Nauticam; lampy Seacam 60D.
„Shifting Sand”, fot. Sitaram Raul, I miejsce w kategorii Behaviour: Invertebrates
Sitaram Raul sfotografował skorpiona zakopującego się w ruchomych wydmach pustyni Thar. Podczas nocnej wyprawy w pobliżu wioski Sam obserwował wiele skorpionów poszukujących pożywienia. Wraz ze zbliżającym się świtem owady zaczęły chować się pod powierzchnią piasku, unikając rosnącej temperatury. Fotograf dobrał moment ekspozycji tak, aby wyrzucone drobiny piasku pozostały zawieszone w powietrzu. Z Indii znany jest tylko jeden gatunek skorpiona z rodzaju Buthacus. Do kopania wykorzystuje szczypce, a wydłużone, sztywne szczecinki pomagają mu poruszać się po luźnym piasku.
Lokalizacja: pustynia Thar, Radżastan, Indie
Dane techniczne: Nikon D750 + 105 mm Macro; 1/250 s, f/14; ISO 125; lampa Godox.
„Night-Time Catch”, fot. Alex Lindbloom, I miejsce w kategorii Oceans: The Bigger Picture
Alex Lindbloom sfotografował rekina wielorybiego zainteresowanego połowem przy baganie, czyli ruchomej platformie rybackiej u wybrzeży Papui. Fotograf rozpoczął poszukiwania rekinów o świcie, gdy sieci nadal pozostawały w wodzie. Początkowo światła było zbyt mało dla kamery drona, jednak zwierzęta zostały oświetlone przez mocne lampy platformy. Lokalne społeczności wykorzystują regularną obecność rekinów wielorybich w pobliżu baganów także w turystyce. Kontakt z platformami może powodować drobne obrażenia, jednak głównymi przyczynami spadku liczebności gatunku w regionie Indo-Pacyfiku pozostają kolizje ze statkami, zaplątywanie się w sprzęt rybacki oraz nielegalne połowy.
Lokalizacja: okolice zatoki Cenderawasih, Papua, Indonezja
Dane techniczne: DJI Air 3 + 24 mm f/1,7; 1/60 s, f/1,7; ISO 3200.
„Shedding Light”, fot. Agorastos Papatsanis, I miejsce w kategorii Plants and Fungi
Agorastos Papatsanis wykorzystał światło ultrafioletowe, aby uwidocznić świecące na żółto trzony grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie. Na niższych zboczach Olimpu fotograf eksperymentował z oświetleniem UV, szukając najsilniejszej reakcji fluorescencyjnej. Choć ludzie nie widzą ultrafioletu, jego działanie można obserwować dzięki fluorescencji. Mykolodzy wykorzystują to zjawisko m.in. do rozróżniania blisko spokrewnionych gatunków grzybów.
Lokalizacja: Litochoro, Pieria, Grecja
Dane techniczne: Nikon D810 + Laowa 15 mm f/4; 8 s, f/20; ISO 400; światło UV; focus stacking z 6 zdjęć.
„Making Morays”, fot. Tony Wu, I miejsce w kategorii Under Water
Tony Wu udokumentował zachowania godowe muren Abbotta, najprawdopodobniej po raz pierwszy w historii. Fotograf współpracuje z biologami, próbując poszerzyć wiedzę na temat zachowań społecznych tego gatunku. Aby ograniczyć niepokojenie zwierząt, korzystał jedynie ze słabego czerwonego światła oraz zmodyfikowanego obiektywu typu fisheye. Od 2024 roku obserwował samca odwiedzającego samice przebywające w szczelinach rafy. Zebrane obserwacje dotyczące zalotów i tarła muren są wykorzystywane w publikacjach naukowych.
Lokalizacja: prefektura Kagoshima, Kiusiu, Japonia
Dane techniczne: Sony A1 + zmodyfikowany Nikon Fisheye 13 mm f/2,8; 1/320 s, f/11; ISO 500; 2 × Backscatter Hybrid HF-1.
„Urban Jungle”, fot. Seth Forestson, I miejsce w kategorii Urban Wildlife
Seth Forestson sfotografował warana paskowanego niosącego złowioną rybę w jednym z parków Bangkoku. Największym wyzwaniem nie było znalezienie jaszczurek, lecz uchwycenie ich w ruchu, ponieważ znaczną część dnia spędzają wygrzewając się na słońcu. Gdy fotograf zauważył tego osobnika, położył się w błocie, aby umieścić zwierzę na tle panoramy miasta. Warany paskowane dobrze przystosowały się do życia w miastach Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Wykorzystują praktycznie każde dostępne źródło pożywienia, w tym ryby żyjące w stawach bangkockiego parku Lumphini.
Lokalizacja: Lumphini Park, Bangkok, Tajlandia
Dane techniczne: Google Pixel 7 Pro; 1/291 s, f/1,9; ISO 47.
„The Great Divide”, fot. Alex Visbal, I miejsce w kategorii Wetlands: The Bigger Picture
Alex Visbal pokazuje, jak pojedyncza sztucznie wytyczona linia może zmienić funkcjonowanie całego mokradła. Zdjęcie jest częścią długoterminowego projektu autora poświęconego wpływowi przemysłu na zbiorniki wodne. Różowa barwa widoczna po lewej stronie kadru wynika z obecności mikroorganizmów rozwijających się w wodzie o bardzo wysokim zasoleniu. Takie warunki powstają m.in. wtedy, gdy część jeziora zostaje odcięta od dopływu słodkiej wody. Ekosystem tego obszaru pogarsza się wskutek działalności przemysłowej, zmiany biegu cieków wodnych i zmian klimatu. Po wykonaniu zdjęcia władze stanu Utah objęły ten teren ochroną.
Lokalizacja: Stansbury Bay, Wielkie Jezioro Słone, Utah, USA
Dane techniczne: Canon EOS R5 Mark II + 70-200 mm f/2,8; 1/640 s, f/3,2, -0,67 EV; ISO 1250.
„Warning Sign”, fot. Francisco Negroni, I miejsce w kategorii Photojournalism
Francisco Negroni sfotografował martwą pumę na tle surowego krajobrazu argentyńskiej Patagonii. Zwierzę było przywiązane do ogrodzenia i wystawione jako trofeum myśliwskie. W 2025 roku w prowincji Santa Cruz zakazano polowań na pumy, jednak nielegalne zabijanie tych zwierząt nadal się zdarza. Jedną z głównych przyczyn konfliktu między człowiekiem a pumą jest drapieżnictwo, którego ofiarą są zwierzęta gospodarskie. Ograniczenie strat jest możliwe m.in. dzięki zamykaniu owiec na noc i stosowaniu psów stróżujących. W południowym Chile część właścicieli zrezygnowała nawet z hodowli owiec na rzecz turystyki związanej z obserwacją pum.
Lokalizacja: droga nr 40, prowincja Santa Cruz, Argentyna
Dane techniczne: Canon EOS R5 + 70-200 mm f/2,8; 1/640 s, f/3,2; ISO 100.
„On the Outskirts”, fot. Loren Elliott, zwycięskie zdjęcie z serii nagrodzonej tytułem Photojournalist Story Award
Kojot idzie ścieżką w Bernal Heights Park, skąd rozciąga się widok na San Francisco i zatokę. Zwierzę należy do lokalnej watahy, którą Loren Elliott obserwował podczas polowania na gryzonie w parku uczęszczanym również przez ludzi i psy. Zdjęcie otwiera projekt „Wily Coyotes of San Francisco”, poświęcony życiu miejskich kojotów. W San Francisco żyje około 100 tych dzikich psowatych obok ponad 800 tys. mieszkańców. Choć kojoty czasem atakują zwierzęta domowe, pomagają również ograniczać liczebność gryzoni mogących przenosić choroby.
Lokalizacja: Bernal Heights Park, San Francisco, Kalifornia, USA
Dane techniczne: Sony A9 II + 20 mm f/1,8; 1/800 s, f/5,6; ISO 250; 2 × PocketWizard Plus IIIe.
„Afternoon Snack”, fot. Alexis Tinker-Tsavalas, zwycięskie zdjęcie w serii nagrodzonej tytułem Rising Star Award
Gdy Alexis Tinker-Tsavalas zauważył łowika, owad zdążył już przebić muchę swoją igłowatą ssawką. Pęcherzyki pojawiające się w oczach ofiary wskazują, że drapieżnik wstrzyknął enzymy trawienne, które rozpuszczają tkanki przed ich wyssaniem. Fotograf, który wcześniej zdobył tytuł Young Wildlife Photographer of the Year, zaczął interesować się makrofotografią podczas lockdownów związanych z pandemią COVID-19. Eksperymentując z focus stackingiem, stara się zwracać uwagę na niewielkie gatunki, które zwykle pozostają niezauważone.
Lokalizacja: portfolio powstało w Niemczech i Irlandii Północnej
Dane techniczne: Fujifilm X-H2 + Laowa 65 mm f/2.8 Macro; 1/200 s, f/5,6; ISO 200; Godox V860III + dyfuzor Cygnustech; focus stacking z 24 zdjęć.
„Tiny Dancers”, fot. Kutub Uddin, zwycięskie zdjęcie z serii nagrodzonej tytułem Portfolio Award
Z kulistych, żółtozielonych owocników śluzowców wyrastają cienkie włókna określane jako capillitium, które później pomagają w rozsiewaniu zarodników. Kutub Uddin opisuje te struktury jako niewielkie skupiska lub nietypowe faktury pojawiające się na drewnie, przypominające drobne szpilki, kuleczki albo pył. Fotograf zainteresował się śluzowcami w 2024 roku i od tego czasu poświęca wiele czasu na dokumentowanie ich w skali makro. Organizmy te występują na całym świecie, najczęściej na martwym drewnie i ściółce leśnej. Struktury pokazane w portfolio mają zaledwie 1-2 mm wysokości.
Lokalizacja: West Sussex, Anglia, Wielka Brytania
Dane techniczne: Canon EOS R5 + 65 mm f/2.8 1-5x Macro; 1/4 s, f/3,2; ISO 400; lampa z dyfuzorem; szyna makro Cognisys StackShot; statyw Benro Bat; focus stacking ze 124 zdjęć. 

Wystawa w Natural History Museum

Zwycięskie zdjęcia konkursu będzie można zobaczyć na wystawie w Natural History Museum w Londynie, która zostanie otwarta 16 października 2026 roku i potrwa do 11 lipca 2027 roku. Następnie ekspozycja ma ruszyć w trasę po Wielkiej Brytanii i innych krajach. Wszystkie wyróżnione zdjęcia tegorocznej edycji można obejrzeć na stronie konkursu.

Kolejna, 63. edycja Wildlife Photographer of the Year otworzy się na zgłoszenia 19 października 2026 roku, a nabór potrwa do 3 grudnia 2026 roku.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Fotopolis do ulubionych źródeł
Komentarze
Zobacz więcej z tagiem: Wildlife Photographer of The Year
Magazyny
Zamów