„Cichy drapieżnik” najlepszym zdjęciem konkursu Astronomy Photographer of the Year 2026. W jednej z kategorii jest też zwycięzca z Polski!

Od mgławic i galaktyk po zorze polarne, powierzchnię Słońca i eksperymentalną fotografię analogową - poznaliśmy zwycięzców ZWO Astronomy Photographer of the Year. To najbardziej poczytny konkursy astrofotografii. Główna nagroda trafiła do Ali Alobaidly'ego z Kuwejtu, a kategorię Annie Maunder Open wygrał Paweł Wawrzyniak.

Dodaj do źródeł Skomentuj Kopiuj link
Posłuchaj
00:00

Royal Observatory Greenwich ogłosiło wyniki 18. edycji ZWO Astronomy Photographer of the Year. Główną nagrodę zdobył Ali Alobaidly z Kuwejtu za fotografię „Cichy drapieżnik”, przedstawiającą Mgławicę Rekin. Wśród laureatów znalazł się również Polak - Paweł Wawrzyniak zwyciężył w otwartej kategorii Annie Maunder.

Mgławica Rekin najlepszym zdjęciem konkursu

„Cichy drapieżnik” przedstawia LDN 1235, znaną jako Mgławica Rekin. To ciemna mgławica znajdująca się w gwiazdozbiorze Cefeusza, w odległości około 650 lat świetlnych od Ziemi. Tworzy ją na tyle gęsty pył międzygwiazdowy, że zasłania światło znajdujących się za nim gwiazd.

The Quiet Predator, fot. Ali Alobaidly, Kuwejt / Zwycięzca kategorii Gwiazdy i mgławice i Grand Prix
Mgławica Rekin (LDN 1235) znajduje się około 650 lat świetlnych od nas, w gwiazdozbiorze Cefeusza. Jest to ciemna mgławica utworzona z pyłu międzygwiazdowego na tyle gęstego, że blokuje światło gwiazd. Niebieskie obszary widoczne na zdjęciu to mgławice refleksyjne.
Zdjęcie wykonano teleskopem Askar 140 APO, na montażu Sky-Watcher EQ8-R, z kamerą ZWO ASI2600MM Pro. Łączny czas naświetlania wyniósł 28 godzin i 30 minut. Lokalizacja: Jahra Governorate, Kuwejt, 21-22 sierpnia 2025 r.

Ali Alobaidly fotografował obiekt przy użyciu teleskopu Askar 140 APO i monochromatycznej kamery ZWO ASI2600MM Pro. Finalny obraz powstał z ponad 28 godzin materiału zbieranego przez filtry luminancji oraz RGB.

To zdjęcie zajęło pierwsze miejsce w kategorii Gwiazdy i mgławice oraz dało autorowi tytuł Astronomy Photographer of the Year 2026 i główną nagrodę w wysokości 10 tys. funtów.

Młody fotograf roku ma 15 lat

Nagrodę ZWO Young Astronomy Photographer of the Year zdobył 15-letni Nikolaos Strimpoulis z Grecji za „Mineral Moon”. Fotografia pokazuje powierzchnię Księżyca z wyraźnie zaznaczonymi różnicami kolorystycznymi wynikającymi m.in. z obecności żelaza i tytanu.

Mineral Moon, fot. Nikolaos Strimpoulis, Grecja, 15 lat / ZWO Young Astronomy Photographer of the Year
Zdjęcie pokazuje zbliżenie powierzchni Księżyca, obejmujące zarówno ciemne morza księżycowe, jak i jaśniejsze wyżyny. Gładkie ciemne obszary są pozostałością dawnych wylewów lawy, natomiast bardziej pofałdowane wyżyny zostały ukształtowane przez miliardy lat uderzeń. Widoczne są m.in. Mare Serenitatis, Mare Imbrium i Montes Apenninus. Pomarańczowe i niebieskie barwy wynikają z obecności złóż żelaza i tytanu - stąd określenie „mineralny Księżyc”. 
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop Sky-Watcher Dobsonian 6″ Skyliner 150, Player One Astronomy Ares-C Pro, 1200 mm f/7.8. Lokalizacja: Palaio Faliro, Ateny, Grecja, 8 marca 2025 r.

Na zdjęciu widoczne są m.in. Mare Serenitatis, Mare Imbrium i pasmo Montes Apenninus. Materiał został zarejestrowany teleskopem Sky-Watcher Dobson 6″ oraz kamerą Player One Astronomy Ares-C Pro.

Paweł Wawrzyniak zwycięża w Annie Maunder Open Category

Polski akcent tegorocznej edycji to zwycięstwo Pawła Wawrzyniaka w kategorii Annie Maunder Open za projekt „Reverse Astronomy: Mother”.

Reverse Astronomy: Mother, fot. Paweł Wawrzyniak, Polska / Zwycięzca w kategorii Annie Maunder Open
W projekcie Paweł Paweł pracował z analogowym materiałem światłoczułym, kierując obiektyw w stronę Słońca. Negatyw został poddany intensywnemu promieniowaniu, a autor badał moment, w którym światło zaczyna fizycznie oddziaływać na materiał fotograficzny. Słońce nie zostało tu zarejestrowane w tradycyjny sposób. Obraz jest wynikiem połączenia czynników technicznych, fizycznych i biologicznych oraz działań autora. Obserwacja przestaje być prostym zapisem, a staje się procesem poszukiwania nowych relacji między światłem, materią i czasem.
Pracę wykonano skonstruowanym specjalnie do projektu wielkoformatowym aparatem analogowym. Slajd Fujichrome 100 był bezpośrednio naświetlany promieniowaniem słonecznym przez około trzy minuty, następnie wywołany i przechowywany w kontrolowanych ciepłych i wilgotnych warunkach. Negatywy ponownie fotografowano w skali mikroskopowej, a setki kadrów połączono w Helicon Focus i złożono w jedną panoramę w Photoshopie.

Autor wykorzystał analogowy materiał światłoczuły i skonstruowany specjalnie do tego celu wielkoformatowy aparat. Negatyw został bezpośrednio wystawiony na działanie promieniowania słonecznego przez około trzy minuty, następnie wywołany chemicznie i przechowywany w kontrolowanych warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności.

Materiał ulegał dzięki temu również przemianom biologicznym. Negatywy zostały następnie ponownie sfotografowane w skali mikroskopowej, a setki obrazów połączono w programie Helicon Focus i złożono w Photoshopie w jeden panoramiczny obraz.

Od równonocy Saturna po zorze polarne - oto lista pozostałych zwycięzców i wyróżnionych

Zwycięzcy poszczególnych kategorii otrzymają po 1500 funtów, autorzy prac zajmujących drugie miejsca - po 500 funtów, a wyróżnieni - po 250 funtów. Specjalne nagrody wynoszą 750 funtów. Nagrodzone fotografie będzie można oglądać na wystawie w National Maritime Museum w Londynie, która zostanie otwarta 18 września 2026 roku.

Kategoria: Gwiazdy i mgławice

Beyond the Wormhole, fot. Kfir Simon, Izrael / 2. miejsce w kat. Gwiazdy i mgławice
Fotografia Mgławicy Ślimak (NGC 7293) pokazuje również galaktyki znajdujące się wiele milionów lat świetlnych dalej - niemal tak, jakbyśmy patrzyli na nie przez tunel czasoprzestrzenny. Zdjęcie jest wycinkiem centralnej części mgławicy i zostało opracowane tak, aby uwidocznić znajdujące się w tle niewielkie galaktyki. Łączny czas ekspozycji wyniósł 6 godzin i 30 minut.
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop ASA 600 (24″), ASA DDM200, Moravian Instruments C3 Pro, 4200 mm f/4.5. Lokalizacja: Tivoli Southern Sky Guest Farm, Windhoek Rural, Namibia, 23 czerwca 2025 r.
Abell 85, fot. Humbert Cédric, Francja / Wyróżnienie w kat. Gwiazdy i mgławice
Abell 85, znana również jako LBN 576 lub CTB 1, jest bardzo rozproszoną pozostałością po supernowej w gwiazdozbiorze Kasjopei, oddaloną od nas o około 9780 lat świetlnych. Jej średnicę szacuje się na około 98 lat świetlnych, a eksplozja supernowej nastąpiła prawdopodobnie około 10 tys. lat temu. Abell 85 przypomina bardzo słabą, częściowo rozerwaną powłokę gazową. Bywa porównywana do pękniętego balonu lub kształtu rdzenia przedłużonego mózgu. Łączny czas ekspozycji wyniósł 88 godzin.
Sprzęt i lokalizacja: Teleksop Takahashi FSQ-106, ZWO AM5N, Player One Astronomy Poseidon-M, 500 mm f/5. Lokalizacja: Coleman County, Teksas, USA, 12 grudnia 2025 r.

Kategoria: Zorze

The Crown, fot. Radoslav Sviretsov, Bułgaria / Zwycięzca w kat. Zorze
Zdjęcie powstało podczas wyjątkowo silnej burzy geomagnetycznej, która pozwoliła autorowi zobaczyć zorzę polarną w rzadko spotykanej formie. Niewielki, tradycyjny islandzki kościół znajduje się pomiędzy Keflavíkiem a Reykjavíkiem, z dala od zanieczyszczenia światłem.
Sprzęt i lokalizacja: Canon EOS R, 15 mm, f/2.8, ISO 3200, 2,5 s. Lokalizacja: Fúlipollur, Islandia, 20 stycznia 2026 r.
Aurora Between Two Continents, fot. Phil Halper, Wielka Brytania / 2. miejsce w kat. Zorze
W listopadzie 2025 roku ze Słońca zostało wyrzuconych kilka silnych koronalnych wyrzutów masy skierowanych w stronę Ziemi. Wywołały one intensywne burze geomagnetyczne, dzięki którym zorze można było obserwować znacznie dalej od ich typowego zasięgu. Szczególnie widoczne były czerwone barwy wywołane emisją tlenu na dużych wysokościach. Zorza nad parkiem narodowym Þingvellir odbija się w wodzie pomiędzy północnoamerykańską i eurazjatycką płytą tektoniczną. 
Sprzęt i lokalizacja:Sony A7S III, 15 mm f/2, ISO 3200, 2.5 s. Lokalizacja: Kjósarhreppur, Islandia, 12 listopada 2025 r.
On the Edge of Glory, fot. MaryBeth Kiczenski, USA / Wyróżnienie w kat. Zorze
Pojedyncza ekspozycja pokazuje kilka różnych elementów nocnego nieba. Światło Księżyca i chmury bywają traktowane przez fotografów zórz jako przeszkoda, jednak w Arktyce mogą stworzyć charakterystyczną, niemal nierealną atmosferę.
Sprzęt i lokalizacja: Sony A7 IV, 24 mm, f/4, ISO 2500, 2,5 s. Lokalizacja: Skibotn, Troms, Norwegia, 6 listopada 2025 r.

Kategoria: Nasz Księżyc

Venusian Pearl on the Moon, fot. Petr Horalek, Czechy / Zwycięzca w kat. Nasz Księżyc
19 września 2025 roku doszło do rzadkiego zakrycia Wenus przez Księżyc na dziennym niebie. Wenus zniknęła za sierpem Księżyca o godz. 14:14 i pojawiła się ponownie nieco ponad godzinę później. Zdjęcie przedstawia moment, w którym planeta zaczyna chować się za krawędzią Księżyca i przypomina jasną perłę zawieszoną na jego brzegu.
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop Sky-Watcher 10″ FlexTube Dobsonian, Nikon Z6 III, f/5, ISO 250, złożenie ekspozycji 1/8000 s. Lokalizacja: Ústupky, Seč, Czechy, 19 września 2025 r.
Plato and Vallis Alpes, fot. Raul Cantemir, Niemcy / 2. miejsce w kat. Nasz Księżyc
Szczegółowe kolorowe zdjęcie powierzchni Księżyca pokazuje krater Plato o średnicy około 101 km. Jego ciemne, gładkie dno pokrywa zastygły bazalt będący pozostałością dawnej aktywności wulkanicznej. Po prawej stronie widoczny jest fragment Vallis Alpes, czyli Doliny Alpejskiej, wraz z wąską bruzdą biegnącą przez jej dno.
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop Custom DocTelescope 16″ f/4.5, montaż Sky-Watcher EQ8-R, kamera ZWO ASI178MC, 4860 mm, f/12.2, 164 s. Lokalizacja: Darmstadt, Hesse, Niemcy, 13 sierpnia 2025 r.
Pythagoras Crater, fot. Tom Williams, Wielka Brytania / Wyróżnienie w kat. Nasz Księżyc
Zdjęcie przedstawia północno-zachodnią krawędź Księżyca z kraterem Pythagoras i jego otoczeniem. Odpowiednia faza Księżyca pozwoliła dobrze uwidocznić centralne wzniesienie wewnątrz krateru. Jego podwójny szczyt wznosi się na około 3 km ponad otaczający teren.
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop Custom 600 mm (24″) Dobsonian Reflector, kamera Player One Astronomy Uranus-M camera, 8100 mm, f/13.5. Lokalizacja: Trowbridge, Wiltshire, Anglia, 15 sierpnia 2025 r.

Kategoria: Nasze Słońce

Active Region 4122, fot. Miguel Claro, Portugalia / Zwycięzca w kat. Nasze Słońce
Zdjęcie wykonano nowym teleskopem dwupasmowym, aby pokazać możliwie dużo detali fotosfery Słońca. Łagodna temperatura i słaby wiatr zapewniły dobre warunki do zarejestrowania komórek konwekcyjnych oraz jasnych struktur pomiędzy nimi. Autor nagrał kilka krótkich filmów z dużą liczbą klatek na sekundę, aby wykorzystać chwilowe momenty stabilności atmosfery.
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop Soleye 300 Dual-Band, Altair 2-nm G-Band, Baader SunDancer II TZ-4S, Sky-Watcher EQ6 Pro, kamera Player One Astronomy Apollo 428M Max Pro Solar, 1200 mm f/4. Lokalizacja: Reguengos de Monsaraz, Évora District, Portugalia, 2 lipca 2025 r.
Anatomy of the Chromosphere, fot. Peter Ward, Australia / 2. miejsce w kat. Nasze Słońce
Poszczególne warstwy chromosfery Słońca najlepiej obserwować osobno w wybranych długościach fal. Tutaj połączono obrazy wykonane w paśmie H-alfa i Calcium-H. Struktury widoczne w Calcium-H mają fioletową barwę i przeplatają się z czerwonym światłem zjonizowanego wodoru. Czerwone filamenty H-alfa przecinają tarczę Słońca, a ponad jego krawędź wznoszą się protuberancje.
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop Astro-Physics 130GTX i  92 mm Stowaway, MLAstro SHG 700, Paramount MEII, kamery QHYCCD QHY533M i 678M, 910 mm f/7. Lokalizacja: Barden Ridge, New South Wales, Australia, 11 października 2025 r.
Moody Partial Solar Eclipse, fot. James McBeath, Wielka Brytania / Wyróżnienie w kat. Nasze Słońce
Częściowe zaćmienie Słońca z 2025 roku zostało sfotografowane przez szybko przesuwające się chmury podczas wiosennego poranka. Autor przez kilka godzin śledził zjawisko w lokalnym parku i wykonał setki zdjęć. Wybrał kadr, w którym chmury otoczyły tarczę Słońca w szczególnie wyrazisty sposób. 
Sprzęt i lokalizacja: Sony A7, Canon EF 300 mm USM + telekonwerter 2x, montaż Sky-Watcher Star Adventurer Mini, Pig Iron 720-nm R-72 Infrared, 600 mm f/18, ISO 100, 1/3200 s. Lokalizacja: Leeds, West Yorkshire, Anglia, 29 marca 2025 r.

Kategoria: Ludzie i kosmos

A Message from the Ancients, fot. Max Inwood, Nowa Zelandia / Zwycięzca w kat. Ludzie i kosmos
Na kalifornijskiej pustyni zachowały się liczące tysiące lat petroglify. Widoczny na fotografii motyw, znany jako „13 Moons”, jest interpretowany jako dawny kalendarz przedstawiający 13 pełni Księżyca, które mogą wystąpić w ciągu jednego roku. Nad petroglifem autor sfotografował gwiazdozbiór Łabędzia. Ten fragment Drogi Mlecznej obfituje w jasne mgławice emisyjne wodoru, które odpowiadają za czerwone i różowe partie nieba. Na horyzoncie widoczna jest również zielona poświata atmosferyczna. 
Sprzęt i lokalizacja: Canon EOS 6D, iOptron SkyGuider Pro, 50 mm f/2.0, ISO 3200, 30 s. Lokalizacja: Inyo County, California, USA, 26 czerwiec 2025 r.
Capture the Night, fot. Dan Zafra, Hiszpania / 2. miejsce w kat. Ludzie i kosmos
Wulkaniczne wybrzeże parku Cabo de Gata-Níjar w Hiszpanii jest jednym z miejsc stosunkowo słabo dotkniętych zanieczyszczeniem światłem. Autor umieścił w kadrze człowieka, aby zaakcentować relację pomiędzy Ziemią i kosmosem. Niebo zarejestrowano przy użyciu trackera i wielokrotnych 120-sekundowych ekspozycji, a pierwszy plan naświetlano przez 10 sekund. 
Sprzęt i lokalizacja: Sony A7 III, Benro Polaris Star Tracker, 24 mm f/1.4, ISO 5000. Lokalizacja: Parque Natural del Cabo de Gata-Níjar, Níjar, Almería, Hiszpania, 5 maja 2025 r.
Golden Moonrise Over Seattle, fot. AJ Smadi, USA / Wyróżnienie w kat. Ludzie i kosmos
Zdjęcie przedstawia Seattle o zmierzchu podczas letniego zachodu Słońca. Nad miastem wschodzi pomarańczowy Księżyc w pełni, którego ciepła barwa kontrastuje z liniami miejskiej architektury.
Sprzęt i lokalizacja: Canon EOS 6D, 600 mm, f/7.1, ISO 800, 1/125 s. Lokalizacja: Seattle, 11 lipca 2025 r. 

Kategoria: Planety, komety i asteroidy

Saturnian Equinox, fot. Tom Williams, Wielka Brytania / Zwycięzca w kat. Planety, komety i asteroidy
W 2025 roku pierścienie Saturna były widoczne z Ziemi niemal dokładnie z boku. Zdjęcie powstało kilka miesięcy po równonocy na Saturnie, rozpoczynającej lokalną wiosnę na południowej półkuli planety. Pomimo bardzo małego kąta widoczne pozostają przerwa Enckego i przerwa Cassiniego. Widać również księżyce Dione, Rheę, Mimasa i Tetydę, przy czym ta ostatnia rzuca cień na górne warstwy chmur Saturna. 
Sprzęt i lokalizacja: Teleksop Custom 600 mm (24″) Dobson, kamery Player One Astronomy Uranus-M i Uranus-C, 10600 mm f/17.6. Lokalizacja: Trowbridge, Wiltshire, Anglia, 22 Asierpnia 2025 r.
The Uranian System, fot. Tom Williams, Wielka Brytania / 2. miejsce w kat. Planety, komety i asteroidy
Obraz HDR przedstawia Urana wraz z jego układem. Zastosowanie filtra przepuszczającego podczerwień i dłuższych ekspozycji pozwoliło zarejestrować nie tylko księżyce planety, lecz także najjaśniejszy fragment jej słabo widocznego systemu pierścieni – pierścień epsilon. Widoczna jest też asymetria jego jasności, wynikająca z lekko eliptycznego kształtu pierścienia i różnej gęstości rozmieszczenia tworzących go cząstek. 
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop Custom 600 mm (24″) Dobson, Sightron IR720, kamery Player One Astronomy Uranus-M i Uranus-C, 2700 mm f/4.5. Lokalizacja: Trowbridge, Wiltshire, Anglia, 11-12 października 2025 r.
Comet C/2025 A6 (Lemmon), fot. Julien DeWinter i Landon Boehm / Wyróżnienie w kat. Planety, komety i asteroidy
Zdjęcie wykonano w obserwatorium Starfront w Teksasie, gdy kometa C/2025 A6 (Lemmon) znajdowała się około 101 mln km od Ziemi. Na kilka dni przed przejściem przez peryhelium wykazywała już dużą aktywność. Na fotografii widać długi warkocz pyłowy oraz rozbudowany warkocz jonowy, rozciągający się na ponad 30° nieba. Ich kształt wynika z oddziaływania wiatru słonecznego na materię uwalnianą z jądra komety. 
Sprzęt i lokalizacja: Teleksop Takahashi Epsilon 180 ED, JTW Astronomy Trident GTR, ZWO ASI6200MC, 500 mm f/2.8. Lokalizacja: Coleman County, Texas, USA, 28 października 2025 r.

Kategoria: Krajobrazy z niebem

Botswana Star Trail, fot.  Stefano Pellegrini, Włochy / Zwycięzca w kat. Krajobrazy z niebem
Autor chciał podczas pobytu w Botswanie wykonać fotografię śladów gwiazd i odpowiednie warunki znalazł w Nxai Pan, wśród dużych baobabów. Bardzo ciemne niebo pozwoliło zarejestrować dużą liczbę gwiazd, a ostateczny wygląd zdjęcia jest efektem eksperymentowania z ekspozycją i nasyceniem. Zdjęcie powstało z 340 ekspozycji po 30 sekund. 
Sprzęt i lokalizacja: Nikon D7200, 11 mm f/5. Lokalizacja: Nxai Pan National Park, Botswana, 24 sierpnia 2025 r.
Cosmic Canyon, fot. Tom Rae, Nowa Zelandia / 2. miejsce  w kat. Krajobrazy z niebem
Nad jednym z geologicznie najciekawszych miejsc Wielkiego Kanionu znajduje się centrum Drogi Mlecznej - najjaśniejsza część naszej Galaktyki, wypełniona miliardami gwiazd i pasmami pyłu. W miejscu, gdzie spotykają się dwie dawne rzeki, miliony lat erozji odsłoniły jedne z najstarszych warstw skalnych Arizony. Fotografia zestawia więc ze sobą różne skale przestrzeni i czasu. 
Sprzęt i lokalizacja: Nikon Z 7IIa, iOptron SkyGuider Pro, 40 mm i 20 mm, Pierwszy plan: f/8, ISO 100, 11 x 30 s; Niebo: f/2.5, ISO 1600, 14 x 60 s. Lokalizacja: Coconino County, Arizona, USA, 30 maja 2025 r.
I Hear the Stars, fot. João Yordanov Serralheiro, Portugalia / Wyróżnienie  w kat. Krajobrazy z niebem
Fotografia przedstawia ślady gwiazd nad rzeźbą „Scallop” na plaży Aldeburgh w Suffolk. Autor długo czekał na odpowiednią noc i warunki pogodowe. Zdjęcie ma oddawać spokojną atmosferę siedzenia nad morzem i słuchania fal, podczas gdy upływ czasu symbolizuje ruch gwiazd na niebie. 
Sprzęt i lokalizacja: Sony A7 III, 35 mm f/2.8, ISO 400, 120 x 30 s. Lokalizacja: Aldeburgh Beach, Suffolk, Anglia, 30 listopada 2025 r.

Kategoria: Galaktyki

NGC 4753: A Symphony of Dust Lanes in Virgo, fot. 智鹏 严 i Xinran Li, Chiny / Zwycięzcy w kat. Galaktyki
Fotografia pokazuje złożoną galaktykę soczewkowatą NGC 4753, położoną około 60 mln lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Panny. Wokół jasnego jądra widoczny jest rozbudowany system pasm pyłowych. Galaktyki soczewkowate mają wyraźne zgrubienie centralne i dysk, ale pozbawione są klasycznych ramion spiralnych. Zdjęcie powstawało przez ponad 10 godzin pod ciemnym niebem Chile. 
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop ASA RC-1000, filtry LRGB, kamera FLI ProLine 16803, 6800 mm, apertura 1 m, łączna ekspozycja 10 h. Lokalizacja: El Sauce Observatory, Río Hurtado, Chile, 6 Mmarca 2025 r.
M104: Pure Elegance, fot. Patrick Winkler, Austria / 2. miejsce w kat. Galaktyki
M104, czyli Galaktyka Sombrero, została sfotografowana niemal dokładnie od strony krawędzi dysku. Znajduje się około 30 mln lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Panny. Jej charakterystyczny wygląd wynika z jasnego centralnego zgrubienia przeciętego gęstym, ciemnym pasmem pyłu. W obszarach bogatych w materię międzygwiazdową powstają nowe gwiazdy, natomiast bardzo jasne jądro wskazuje na obecność supermasywnej czarnej dziury. 
Sprzęt i lokalizacja: Teleskop ASA RC 400, ASA DDM100, ZWO ASI6200MM Pro, 3200 mm f/8, 392 min w L, 189 min. w R, G i B. Lokalizacja: Tivoli Southern Sky Guest Farm, Windhoek Rural, Namibia, 28-29 marca i 24-28 kwietnia 2025 r.
Wildflowers Across a Neighbouring Galaxy: The Large Magellanic Cloud, fot. Shaoyu Zhang, Chiny / Wyróżnienie w kat. Galaktyki
Autor stworzył czteropanelową mozaikę Wielkiego Obłoku Magellana o rozdzielczości 340 Mp, traktując galaktykę bardziej jak rozległy krajobraz niż pojedynczy obiekt. „Polne kwiaty” z tytułu to mgławice emisyjne oraz pozostałości tworzące liczne jamy, powłoki i wyraźne struktury w dysku galaktyki. Dane szerokopasmowe zachowano w naturalnej kolorystyce, a gwiazdy nie zostały nadmiernie zredukowane. Łączny czas ekspozycji wyniósł 153 godziny. 
Sprzęt i lokalizacja: Telekskop Takahashi FSQ-106EDX III, filtry Astrodon LRGB i HSO, 10 Micron GM2000 HPS, Moravian Instruments G4-16803, 382 mm f/3.6. Lokalizacja: Deep Sky Chile Observatory, Camino del Observatorio, Río Hurtado, Chile, marzec 2024, wrzesień i październik 2025 r.

Kategoria: Sir Patrick Moore Prize for Best Newcomer

M1: Echoes of an Ancient Explosion, fot. Haocheng Zhu, Chiny / Zwycięzca w kat. Sir Patrick Moore Prize for Best Newcomer
Autor zajmuje się astrofotografią krócej niż rok, a jednym z obiektów, które szczególnie wpłynęły na jego zainteresowanie nocnym niebem, była M1, czyli Mgławica Krab. W 1054 roku chińscy astronomowie z czasów dynastii Song zanotowali pojawienie się „gwiazdy gościa”, która była widoczna nawet w dzień. Była to supernowa, której pozostałością jest obecna Mgławica Krab. Jej splątane włókna nadal rozszerzają się w przestrzeni niemal tysiąc lat po eksplozji.
Sprzęt i lokalizacja: Teleksop William Optics 14″ f/8 Ritchey-Chretien, Chroma LRGB, 10Micron GM 2000 HPS II, ZWO ASI6200MM, 2276 mm f/6.4, 900 s. Lokalizacja: Qahar Right Rear Banner, Ulanqab City, Inner Mongolia, Chiny, 29 grudnia 2025 r.

 

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Fotopolis do ulubionych źródeł
Komentarze
Zobacz więcej z tagiem: astrofotografia
Magazyny
Zamów