„Cóż po obrazach w czasie marnym? Do czego mogą służyć obrazy w erze rozkładającego się kapitalizmu, obnażającego swoje coraz bardziej autorytarne i bezlitosne oblicze? Co może zdziałać obraz w świecie, w którym wszystko - łącznie z obrazami - zostało skolonizowane przez logikę wyzysku i akumulacji kapitału? Do czego może służyć fotografia, skoro kapitalizm jest dziś w stanie wymazać z powierzchni ziemi całe narody, byle tylko nie zakłócić procesu swojej regeneracji? Czym jest dzieło sztuki w epoce takiej ludobójczej reprodukcji?” - pyta Paweł Mościcki w tekście do wystawy „Theorema” Antoine d’Agaty.
"Antyspektakularny manifest odrzuca klasyczne formy wystawiennicze"
„Antoine d’Agata pracuje w samym oku cyklonu. Z aparatem w ręku udaje się tam, gdzie można odkryć prawdziwe zakamarki systemu, w którym żyjemy. Stara się również uwidocznić te miejsca, które system starannie przed nami ukrywa, czyli przywrócić niewidzialnym cierpieniom ich obrazy. Jednak stawka jego projektu sięga jeszcze dalej. Chodzi o to, czy możliwe jest nie tylko pokazanie skutków, czyli śladów pozostawionych przez mechanizm akumulacji kapitału, ale także ujęcie w obrazach samego tego mechanizmu, abstrakcyjnego i z definicji niewidzialnego. Innymi słowy, chodzi o to, czy w erze globalnej komercjalizacji obrazy mogą nabrać wartości paradygmatów.”
Wystawa „Theorema” to wielowymiarowy projekt artystyczny, który przekształca przestrzeń muzealną w dynamiczny system nerwowy badający granice współczesnego dokumentu. Ekstremalne przeładowanie obrazami zostaje zderzone z minimalizmem i formalną oszczędnością, co wprawia widza w stan sensorycznego zmęczenia i psychicznego wycieńczenia. Zamiast tradycyjnego obrazowania artysta ukierunkowuje odbiorcę na doświadczanie katastrofy, w którym fotografia staje się nietrwałym śladem traumy, przemocy i politycznego upadku.
Widz porusza się po labiryncie sal, przechodząc od archiwalnych zapisów z Oświęcimia i Gazy po projekcje i instalacje filmowe. Prezentowane prace funkcjonują jako nieukończony proces badawczy, w którym ciała fotografa i odbiorcy stają się głównym polem walki między obecnością a nieobecnością. Ten antyspektakularny manifest odrzuca klasyczne formy wystawiennicze na rzecz surowego, immersyjnego środowiska, które obnaża niemoc obrazu wobec ogromu cierpienia i przemocy współczesnego świata.
Złote Tarasy, Warszawa
Kiedy i gdzie?
Wernisaż wystawy „Theorema” odbędzie się w piątek, 20 listopada o godz. 18.00 w Pałacu Shoena Muzeum w Sosnowcu, przy ul. Chemicznej 12 w Sosnowcu.
Ekspozycję będzie można oglądać do 24 stycznia.
Twórczość filmowa d’Agaty odzwierciedla jego fotograficzne zainteresowania - artysta eksploruje tematy związane z mroczną stroną życia, eksperymentując z rozwiązaniami formalnymi. Wśród jego filmów znajdują się między innymi: krótkometrażowy debiut „El Cielo del muerto” (2004) ukazujący opustoszałe krajobrazy i przemijalność człowieka, „Aka Ana” (2006) zanurzający się w neonowym, nocnym życiu Tokio czy czterogodzinny eksperymentalny film dokumentalny „White Noise” (2019), który oddaje głos prostytutkom z różnych stron świata, tworząc przejmujący, intymny i brutalnie szczery obraz wykluczenia.
W latach 2024-2025 w paryskim Centre Pompidou powstała instalacja/performance „MÉTHODE”, której towarzyszyło wydanie trylogii o tym samym tytule. Projekt stanowił wizualne i polityczne świadectwo ekspresji artystycznej d’Agaty, nawiązując dialog między jego archiwalnymi a nowymi pracami, równocześnie odzwierciedlając stan współczesnego świata.
instagram.com/antoinedagata | magnumphotos.com/photographer/antoine-dagata/
Więcej informacji o wystawie znajdziecie na stronie arscameralis.pl.