Kampus OPPO Binhai Bay to rozległe centrum badawczo-rozwojowym położone w rejonie Binhaiwan, na obrzeżach Shenzhen. To imponujący kompleks, który bardziej przypomina samowystarczalne technologiczne miasteczko niż typowy europejski Mordor. Trafiamy tam w niedzielę, mamy więc je niemal całe dla siebie.
Niska, „tarasowa” zabudowa biurowa została zorganizowana wokół długiego basenu, który niczym lustro odbija fasady budynków. Każdy wolny skrawek terenu między kolejnymi pawilonami wypełnia starannie utrzymana, orientalna zieleń ogrodów, dzięki czemu to miasto innowacji nie jest zupełnie bezduszne.
Miasto OPPO
Kampus imponuje skalą. To około 277 tys. m kw., co odpowiada mniej więcej powierzchni 40 pełnowymiarowych boisk piłkarskich. To ponad 500 laboratoriów, ale też restauracje, sklepy i kawiarnie: Luckin Coffee, czyli chiński Starbucks, czy dobrze znane w Azji sklepy sieci Seven Eleven.
Jest też przestrzeń rekreacyjna. I to nie jedna. Widzieliśmy korty do badmintona, boiska do koszykówki i stoły bilardowe, ale ponoć na terenie kampusu są też ścianki wspinaczkowe, sale do jogi i studio tańca. Moda na zdrowy tryb życia najwidoczniej dotarła i tutaj – w weekend ta część kompleksu tętni życiem, wszystkie korty i boiska zajęte.
Dostęp dla ludzi spoza organizacji jest oczywiście mocno ograniczony i my również nie mogliśmy zajrzeć wszędzie (nie wszędzie mogliśmy też robić zdjęcia). Naprawdę duże wrażenie zrobiły na nas zwłaszcza dwie przestrzenie, do których nas zaproszono.
Pierwsza to strefa testów DxO. My również testujemy sprzęt z wykorzystaniem aparatury tej francuskiej organizacji, ale nasze warszawskie laboratorium DxO wydaje się placem zabaw w porównaniu z tym, które widzieliśmy w Shenzen.
Lab OPPO to kilka ogromnych sal i pełna automatyzacja: ramiona robotyczne, mikrometryczna precyzja ustawiania pozycji telefonu, automatyczna zmiana plansz testowych i symulacje warunków środowiskowych.
To prawdopodobnie najnowszy protokół DXO MARK Camera V6, który obejmuje zarówno zdjęcia, jak i wideo, by jak najlepiej odwzorować to, jak użytkownicy naprawdę korzystają z aparatów w telefonach. W powtarzalnej procedurze testowane są wszystkie tryby i funkcje, by na podstawie wyników udoskonalać algorytmy nowych smartfonów.
Nie wszystko oczywiście da się zbadać na tablicach testowych i w numerycznych pomiarach. Bo jak na przykład sprawdzić zachowanie aparatu podczas koncertu, gdzie oświetlenie zmienia się niemal w każdej sekundzie? OPPO postanowiło więc zbudować w jednej z hal... własną scenę koncertową! Przestrzeń z prawdziwym podwyższeniem, scenografią, profesjonalnym oświetleniem i reżyserką, która odpowiada za równie profesjonalne nagłośnienie.
OPPO promuje swoje smartfony jako najlepszy wybór do zdjęć z koncertów i festiwali. Teraz wiemy już, gdzie do tych występów przygotowywały się Find X8 Pro czy Reno 14. Bardzo żałujemy, że nie możemy pokazać Wam zdjęć z tej przestrzeni. Naprawdę robi wrażenie!
W centrum technologicznej narracji
Głównym celem naszej wycieczki było Brand Exhibition Hall. To reprezentacyjna przestrzeń wystawowa marki, coś pomiędzy showroomem, muzeum firmowym i centrum prezentacyjnym dla gości, takich jak my. To miejsce, w którym OPPO próbuje opowiedzieć swoją historię: od pierwszego telefonu wyprodukowanego w Dongguan w 1995 r., przez pierwszy telefon OPPO sprzedany w milionowym nakładzie w 2008 r., pierwszy smartfon w 2011 r., po ponad 100 mln sztuk globalnych dostaw w 2024 r.
Po ekspozycji oprowadza nas Vincent, który historię marki zdaje się mieć w małym palcu. Poznajemy dziedzictwo, filozofię projektowania, rozwój produktów i kamienie milowe w historii firmy. Oś czasu pokazuje, że działalność OPPO nie zaczyna się od smartfonów, ale od elektroniki audio-wideo. Już w 1997 roku firma pokazała własny odtwarzacz DVD. Po Blu-ray, MP3 i MP4 pojawiły się pierwsze telefony typu feature phone, a w 2009 roku firma rozpoczęła ekspansję zagraniczną, w pierwszej kolejności wchodząc na rynek tajlandzki.
Dalej ekspozycja prowadzi przez modele, które budowały rozpoznawalność marki: bestsellerowy R9, futurystyczny Find X z 2018 roku, serię Reno kierowaną do młodszych użytkowników, aż po pierwsze słuchawki TWS, smartwatch, składany smartfon z serii Find N i tablet OPPO Pad. Kolejny duży krok to już rok 2024 i wejście w erę AI, a oś czasu zamyka najnowsza seria Find X9.
W kolejnych salach na czynniki pierwsze rozłożono proces produkcji smartfona oraz skomplikowany system dystrybucji i logistyki. OPPO prezentuje tutaj makietę i model inteligentnego magazynu składowania i magazynu komponentów elektronicznych, które mają osiągać 95% automatyzacji.
Widzimy też, jak urządzenia są poddawane serii testów środowiskowych, mechanicznych i bezpieczeństwa: od zanurzenia w wodzie, strumieni pod ciśnieniem, pyłu, wysokiej i niskiej temperatury, przez tysiące upadków, setki tysięcy złożeń „foldów” oraz naciśnięć przycisku zasilania.
Sporo miejsca poświęcono wzornictwu. OPPO opisuje swoją filozofię projektową jako „Organic Minimalism Design”, czyli organiczny minimalizm. Nie chodzi więc wyłącznie o czystą formę, ale o połączenie trzech założeń: niewymuszonej elegancji, prostoty i innowacji wynikającej z realnej potrzeby.
Ważne punkty w historii designu OPPO to m.in. Finder z 2012 roku - smartfon o grubości zaledwie 6,65 mm, który w momencie debiutu uchodził za najcieńszy smartfon na rynku. Jest też „uśmiechnięty telefon” OPPO A103, jeden z najbardziej wdzięcznych eksponatów w tej części.
Tylną ściankę zaprojektowano tak, że dwa obiektywy aparatu oraz łukowate wycięcie tworzą prostą, niemal dziecięcą buźkę. Ma to pokazywać bardzo wczesne myślenie OPPO o designie jako czymś emocjonalnym: telefon ma być nie tylko urządzeniem, ale przedmiotem, który wywołuje reakcję. To też - jak tłumaczy Vincent - dobry przykład „meaningful simplicity”, gdy bardzo prosty zabieg formalny natychmiast nadaje produktowi osobowość.
Kolejne modele to przykłady pierwszych eksperymentów OPPO z kolorem i światłem: lśniący Reno Glow i bardziej „biżuteryjny” Reno14 Opal White, gdzie jasny tył telefonu ma delikatny, perłowy wzór przypominający pióra, falę albo mineralną strukturę. Jest też pastelowy Find X8 Shell Pink, ale nam najbardziej spodobał się innowacyjny - a w 2018 zapewne również ekstrawagancki - OPPO Find X.
To ważny model w historii designu a także jeden z pierwszych i najbardziej efektownych przykładów walki o „prawdziwie pełnoekranowy” smartfon. Z przodu nie miał notcha ani widocznych aparatów. Dopiero po uruchomieniu aparatu lub rozpoznawania twarzy z górnej części obudowy automatycznie wysuwał się cały ukryty moduł foto (OPPO nazywało to rozwiązanie Stealth 3D Cameras).
Na ekspozycji można było też zajrzeć w przyszłość OPPO. Dosłownie, przez mały wizjer pokazujący makietę nowej siedziby firmy w Shenzhen Bay, zaprojektowanej przez słynne biuro Zaha Hadid Architects. Budynek ma wyglądać jak płynna, futurystyczna rzeźba złożona z czterech połączonych wież o wysokości ok. 200 m i łącznej powierzchni ok. 185 tys. m².
Spektakularne mają być nie tylko same wieże, ale też ich relacja z miastem: przez środek założenia zaplanowano publiczne przejście, a w kompleksie mają znaleźć się m.in. zielony plac, galeria sztuki, sklepy, restauracje, połączenie z metrem, Sky Plaza na 10. piętrze oraz SkyLab na dachu z widokiem na Shenzhen.
Druga sala Brand Exhibition Hall to sentymentalna kapsuła czasu. Artefakty, zachowane prototypy, pierwsze telewizyjne reklamy i zdjęcia „z tamtych czasów” mają przypominać, że OPPO nie zaczynało wcale od smartfonów i nie zawsze było azjatyckim gigantem.
Jest tu kineskopowy telewizor, stosy płyt, pierwszy przełomowy odtwarzacz VCD AB001, seria Tri-Mode DVD z uproszczoną instrukcją obsługi, gabloty z nagradzanymi odtwarzaczami Blu-ray i firmowy „list milenijny” z 2000 roku.
Dopiero później historia skręca w stronę telefonów: muzycznego Real T9, pierwszego smartfona Find X903, ultracienkiego Findera, technologii szybkiego ładowania VOOC, bestsellerowej serii R9, futurystycznego Find X i najnowszego Find X9 Ultra, którym wykonaliśmy wszystkie zdjęcia do tej krótkiej relacji.
