Ten nagły wysyp Pro Maxów to nie przypadek. Nowa segmentacja oferty producentów to element szerszej rynkowej zmiany - przesunięcia sprzedaży z dużych wolumenów tańszych telefonów w stronę mniejszej liczby droższych urządzeń, na których producenci zarabiają dziś po prostu więcej. Dlaczego? Bo rosnące ceny pamięci najmocniej uderzają właśnie w segment budżetowy a sami użytkownicy wymieniają dziś telefony rzadziej i częściej decydują się na droższy model „na kilka lat”.
W najbliższym czasie zobaczymy więc pewnie jeszcze więcej „Maxów”, które mają stanowić złoty środek między niższą półką, która jeszcze nieco zwolni, a kategorią Ultra, która być może w ogóle nie zawita do Polski w 2027 roku.
Do tej chwili na naszym rynku oficjalnie zadebiutowały cztery modele o topowych i jednocześnie bardzo różnych konfiguracjach systemów aparatów. Czekając na pełne testy, zapraszamy do oceny zdjęć wykonanych w różnych warunkach. Nasze wnioski znajdziecie na końcu artykułu!
Moduł ultraszerokokątny
Na papierze zdecydowanie prowadzi OPPO. Sensor 1/1,56″ jest ogromny jak na ultraszeroki kąt, po raz pierwszy ma też rozdzielczość 200 Mp. iPhone ma dokładnie ten sam moduł, który Apple stosuje od iPhone’a 16 Pro. Vivo dostało nowszy sensor JN5 z AF, ale to nadal niewielki czujnik 1/2,75″ (również w porównaniu z X300 Ultra z 1/1,28″ + OIS). Huawei nie zdradza pełnej specyfikacji, ale najpewniej jest to sensor 40 Mp 1/2,7″ z PDAF a więc z tej samej półki. Oto jak prezentują się skrócona specyfikacje i same zdjęcia.
- iPhone 18 Pro Max: 13 mm, f/2,2, 48 Mp, 1/2,55″
- Huawei Pura 90s Pro Max: 13 mm, f/2,2, 40 Mp, ok. 1/2,8″
- OPPO Find X10 Pro Max: 13 mm, f/2,2, 200 Mp, 1/1,56″
- vivo X500 Pro Max: 15 mm, f/2,0, 50 Mp, 1/2,75″
Moduł szerokokątny (główny)
Co ciekawe, wszystkie cztery moduły korzystają z matryc praktycznie tej samej wielkości. OPPO wyróżnia się rozdzielczością 200 Mp i nowym sensorem opracowanym wspólnie z Samsungiem, który wykorzystuje technologię DeepPix do zwiększania zakresu tonalnego. Vivo oferuje podobne rozwiązanie a więc sensor Sony LYTIA L910 z technologią LOFIC, mającą zwiększać pojemność tonalną (oraz mocną stabilizację 7 EV).
Huawei to też LOFIC i sensor RYYB, ale prawdopodobnie jest to sensor 1/1,28″, co stanowi regres względem poprzednika (matryca 1-calowa), który częściowo tylko rekompensuje jaśniejszy obiektyw (f/1,4 zamiast f/1,6). Również Apple nie zdradza pełnej specyfikacji, wspominając tylko, że w 18 Pro Max zastosowano nowy sensor. Główną nowością tej generacji jest zmienna przysłona, ale dla jakości zdjęć większe znaczenie będzie miał jej maksymalny otwór, który rośnie teraz do f/1.48.
- iPhone 18 Pro Max: 24 mm, f/1.48-4, 48 Mp, 1/1,28″
- Huawei Pura 90s Pro Max: 24 mm, f/1.4-4, 50 Mp, 1/1,28″
- OPPO Find X10 Pro Max: 24 mm, f/1.5, 200 Mp, 1/1,3″ ISOCELL HPC
- vivo X500 Pro Max: 24 mm, f/1.57, 50 Mp, 1/1,28″ Sony LYTIA L910
Teleobiektyw
Sprzętowo najmocniejszy jest Huawei. Matryca 1/1,28″ jest największa w tej grupie i ma dokładnie taki sam format, jak w aparacie głównym. Rozdzielczość rośnie jednak do 200 Mp, więc aparat ma duży zapas do cropowania. Bardzo blisko jest vivo, w którym zastosowano moduł tele o praktycznie tych samych parametrach co we flagowym X300 Ultra – 85 mm, 200 Mp, sensor 1/1,4″ i profesjonalną stabilizację klasy CIPA 7.0.
OPPO ma mniejszy sensor 1/1,56″, ale zdecydowanie jaśniejszy obiektyw f/2,1 i krótszą minimalną odległość ostrzenia. W ofercie OPPO królem tele pozostaje po prostu Ultra, który oprócz głównego tele 70 mm z dużą matrycą 1/1,28″ oferuje dodatkowy, fizyczny teleobiektyw 230 mm. Nowy iPhone ma najdłuższe natywne tele 100 mm, ale zdecydowanie najmniejszy sensor i najciemniejszą optyką. To ten sam moduł co w modelu 17 Pro.
- iPhone 18 Pro Max: 100 mm, f/2,8, 48 Mp, 1/2,55″, OIS
- Huawei Pura 90s Pro Max: 89 mm, f/2,6, 200 Mp, 1/1,28″, OIS, telemakro
- OPPO Find X10 Pro Max: 70 mm, f/2,1, 200 Mp, 1/1,56″, OIS, makro od 10 cm
- vivo X500 Pro Max: 85 mm, f/2,67, 200 Mp, 1/1,4″, OIS, makro od 15 cm
Tryb Portret
Wszystkie cztery modele pozwalają na korzystanie z trybu portretowego w połączeniu z kilkoma ogniskowymi, a siłę rozmycia tła można kontrolować zarówno w momencie wykonywania zdjęcia jak i w późniejszej edycji. Tu korzystaliśmy z ustawień domyślnych.
- iPhone 18 Pro Max: 24 mm, 48 mm, 72 mm (f/1.4-16)
- Huawei Pura 90s Pro Max: 24 mm, 48 mm, 98 mm (f/0.95-16)
- OPPO Find X10 Pro Max: 24 mm, 47 mm, 70 mm (f/1.4-22)
- vivo X500 Pro Max: 24 mm, 35 mm, 50 mm, 85 mm, 135 mm (f/0.95-16)
Podsumowując: Szeroki kąt
iPhone 18 Pro Max wyraźnie ociepla scenę, ale nadal są to barwy naturalne i przyjemne, z dobrze kontrolowanym kolorem nieba. HDR jest umiarkowany – nieznacznie tylko rozjaśnia cienie, ale zdjęcia w słabym świetle bywają zbyt ciemne. Pod względem ostrości wypada wyraźnie gorzej od konkurentów – detale są miękkie, a w słabym świetle zmieniają się w barwną kaszę.
Huawei Pura 90s Pro Max pod względem koloru jest dość nieprzewidywalny. Potrafi przesadnie ocieplić lub ochłodzić balans bieli, a w sztucznym świetle złapać zielonkawą dominantę. Zdjęcia są też dość kontrastowe, co naturalnie zmniejsza rozpiętość tonalną – na zdjęciach zauważymy i głębokie czernie, i zupełnie białe światła.
Oppo Find X10 Pro Max ma zdecydowanie najlepszy kolor. Pomiar jest najbardziej niezawodny, choć nie jest bezbłędny. W trybie Auto HDR jest dość agresywny, co czasem prowadzi do nienaturalnych efektów. Zdjęcia z matrycy 200 Mp mają też najlepszy detal, choć różnica nie jest tak duża, jak się spodziewaliśmy.
Kolorystyka na zdjęciach z Vivo X500 Pro Max dość często skręca w pastele. Niebo ma wówczas lazurowy odcień, a pomarańcze uciekają w żółcie. HDR nie przesadza – skutecznie gasi światła, ale cienie są czasem zbyt czarne. Zdjęcia są ostre i szczegółowe. To zasługa przede wszystkim zaawansowanego przetwarzania i sztucznego podbicia mikrokontrastu, ale trzeba przyznać, że efekty są naprawdę dobre.
Podsumowując: moduł główny
Tu rywalizacja staje się bardzo wyrównana. Obraz ma różną charakterystykę, ale co do zasady każdy Pro Max prezentuje bardzo dobry poziom zarówno pod względem reprodukcji barw i dynamiki tonalnej, jak i szczegółowości. Jeśli chodzi o kolor, wnioski moglibyśmy w zasadzie powtórzyć.
Zdjęcia z iPhone’a są wyraźnie cieplejsze, ale nadal naturalne, a przy tym nieco płaskie. Huawei to mocny kontrast i nasycenie, przez co spada zakres tonów, ale zdjęcia są soczyste i mogą się podobać.
Oppo to ponownie neutralna kolorystyka z balansem dążącym do idealnej bieli, przez co zdjęcia czasem wydają się zbyt chłodne, oraz bardzo dobry zakres tonalny, co pokazują przede wszystkim ładnie zachowane detale w światłach i naturalnie wyglądające cienie.
Kolorystyka Vivo i tym razem jest nieco pastelowa, ale wpisuje się to w spójną tonację, która przyjemnie podbija ciepłe światło i sprawia, że nawet zdjęcia wykonane w pochmurny dzień wyglądają atrakcyjnie. HDR jest przy tym wyważony, nie pozostawiając śladów gaszenia świateł ani szarych plam w cieniach.
Pod względem ostrości wszystkie modele wypadają naprawdę dobrze. Szczegóły na zdjęciach z iPhone’a nie mają może takiej definicji, ale wynika to ze znacznie mniejszego angażowania algorytmów niż w przypadku chińskiej konkurencji. Huawei, Oppo i Vivo prezentują zbliżony poziom, przy czym to Vivo wydaje się najmocniej doostrzać drobne detale.
Podsumowując: teleobiektyw
Różnice w ogniskowych sprawiają, że niełatwo tu o miarodajne porównanie. Różnice są naprawdę duże, ale pewne wnioski wydają się oczywiste. Tele iPhone’a, zbudowane wokół małego sensora i pozbawione mocnego wsparcia algorytmów, nie może konkurować z chińskimi rywalami. W zastosowaniach „socialowych” będzie jak najbardziej użyteczne, ale już nieznaczne powiększenie zdradza bardzo słabą szczegółowość. Mniejszy sensor przekłada się też na mniej plastyczne oddanie nieostrości. Pochwalić można go w zasadzie tylko za kolor.
Z kolei Huawei to w tej kategorii bardzo mocny zawodnik. Wyposażony w ok. 3× większy sensor niż iPhone, zapisuje zdjęcia z wyraźnym i naturalnym rozmyciem oraz bardzo dobrym oddaniem detali. Również kolorystyka nie budzi zastrzeżeń, choć ponownie mocny kontrast obniża widoczność detali w ciemnych partiach.
Oppo ma najmniejsze zbliżenie oraz mniejszy sensor niż chińscy rywale, ale jakość zdjęć nie rozczarowuje. Zarówno kolor, jak i detal prezentują się bardzo naturalnie i pod tym względem moduł ten wypada chyba nawet lepiej niż główny aparat „dziesiątki”.
Vivo X500 Pro Max to poważny konkurent dla nowej Pury. Przy zbliżonych parametrach podzespołów różnicę widzimy głównie w detalach w słabym świetle (na korzyść Vivo) i kolorze (wierniejszy w Huawei). Ogólnie jednak oba układy oferują imponującą jakość i jedyne, co nam się marzy, to bardziej krągła oprawa peryskopowych układów, by bokeh nie był tak kanciasty i nerwowy.
Podsumowując: tryb portretowy
Iphone i tym razem ociepla barwy co w przypadku portretu bywa mieczem obosiecznym. Skóra często wygląda dzięki temu atrakcyjnie i zdrowo, ale ocieplanie barw podbija równocześnie wszelkie zaczerwienienia i niedoskonałości. Huawei ma chłodniejszą i bardziej naturalną paletę, ale też mocniejszy kontrast, co z kolei będzie eksponować błyszczące partie skóry i pogłębiać cienie na twarzy. Zdjęcia z vivo są na tle konkurencji dość płaskie ze zbyt dużym udziałem zieleni. Oppo zachowuje najwierniejsze tony (autentyczne róże skóry i dobry balans bieli), co wcale nie oznacza, że portretowana osoba wygląda najkorzystniej - wielu użytkowników i tak woli nieco cieplejsze barwy iPhona (ciekawi jesteśmy Waszego spojrzenia na tę kwestię).
Który Pro Max jest najlepszy?
Tych 40 zestawień to z pewnością zbyt mało, by o tym kategorycznie przesądzać. Podzieliliśmy się naszymi ostrożnymi wnioskami, teraz czekamy na Wasze w komentarzach!