Sigma DP1M i DP2M - pierwsze wrażenia i zdjęcia przykładowe

0

Autor: Patryk Wiśniewski

21 Wrzesień 2012
Artykuł na: 6-9 minut
Photokina 2012. Na targach Photokina w Kolonii mieliśmy okazję przyjrzeć się bliżej dwóm zaawansowanym kompaktom Sigmy - DP1M i DP2M. Oba aparaty zostały wyposażone w 15-megapikselową matrycę APS-C skonstruowaną w technologii Foveon. Rożnią się ogniskową obiektywów. DP1M oferuje 19mm f/2,8, a DP2M 30mm f/2,8. Zapraszamy do lektury naszych pierwszych wrażeń.

Sigmy DP1M i DP2M zostały zaprezentowane w lutym bieżącego roku. Oba aparaty zostały wyposażone w 15-megapikselową matrycę APS-C Foveon. Stąd litera "M" w nazwie?

set1
set1

Została dodano, aby upamiętnić Richarda "Dick" Merrilla, który zmarł w 2008 roku, współtwórcy technolegii Foveon. Sama matryca jest znana już od momentu premiery flagowej lustrzanki producenta - Sigmy SD1.

set1
set1

Oba aparaty zostały wyposażone w stałoogniskowe obiektywy. Sigma DP1M oferuje ogniskową 19mm f/2.8, co jest ekwiwalentem ok. 28mm, a jej bliźniaczka 30mm f/2.8, co odpowiada 45mm w małym obrazku. Pomimo niezbyt wysilonych obiektywów aparaty są nieznacznie mniejsze od Fujifilm X100. W przeciwieństwie jednak do produktu Fuji nie oferują hybrydowego wizjera.

set1

Aparaty Sigmy wyróżniają się jeśli chodzi o wzornictwo. Minimalistyczne, czarne cegiełki nie zwracają na siebie w ogóle uwagi. Korpus jest dość gruby i niestety pozbawiony gripa. Grupy wypustek na przedniej i tylnej ściance użytkownik nie może traktować poważnie. Po kilku chwilach aparat po prostu wyślizguje się rąk, a jego obsługa staje się przez to utrudniona.

set1

Jakośc wykonania jest rewelacyjna, jak przystało na aparat skierowany do najbardziej wymagających użytkowników. Metalowa obudowa już przy pierwszym kontakcie daje wrażenie solidności i wysokiej jakości wykonania. Wszystkie elementy ściśle do siebie przylegają. Klawisze oraz tarcza umieszczona na górnej ściance są wykonane z przyjemnego w dotyku tworzywa. Spust migawki ma odpowiedni skok. Minimalizm widać szczególnie na tylnej ściance, na której trzy przyciski nawigatora nie zostały opisane.

set1

Ekran LCD w małych Merlill'ach o przekątnej 3-cali i rozdzielczości 920 00 punktów zrobił na nas bardzo dobre wrażenie. Daje jasny i klarowny obraz, który pozwala na ocenę zdjęcia o ile wykonujemy je na niskiej czułości. W przypadku wysokich wartości ISO kolorystyka zdjęć zmiania się drastycznie, co widzimy dopiero po zapisaniu zdjęcia. Nie jest to jednak wina ekranu LCD, a matrycy w technologii Foveon.

set1
set1

W DP1M i DP2M na pewno nie możemy narzekać na menu główne. Obszerne podzielone na kilkanaście czytelnych zakładek. Miła niespodzianka spotkała nas w jednej z ostatnich stron wśród języków znalazł się polski.

Warto pochwalić kompakt Sigmy za podręczne menu, które uruchamiamy przyciskiem QS. Zyskujemy wtedy szybki dostęp do podstawowych parametrów fotografowania, bez zagłębiania się w menu głównym. Jak widać obsługa aparatu nie powinna sprawiać nam najmniejszych problemów.

Niestety tak nie jest. Sigmy DP1M i DP2M kompletnie nie radzą sobie z czynnością, do której zostały zaprojektowane czyli z fotografowaniem. Autofokus nie jest nawet przeciętny. W przypadku obu wersji poprawne wyostrzenie zajmowało dłuższą chwilę, nie wspominając o błędach które się pojawiały. Reakcja na spust migawki, to jedyny aspekt rejestrowania kadru, na który nie możemy narzekać. Tuż po wyzwoleniu migawki zdjęcie na chwile pojawia się na 3-calowym monitorze LCD, aby je zobaczyć w pełnej krasie musimy poczekać chwilę. Długość tej "chwili" zależy od czułości jaką mamy ustawioną. W przypadku wyższych wartości ISO zapis trwa wyjątkowo długo. W przypadku korzystania z tandemu RAW+JPEG możemy zapomnieć o powtórzeniu kadru. DP1M i DP2M zawieszają się dopóki nie zgrają zdjęć.

Podsumowanie

Sigma DP1M i DP2M, to aparaty dla fanów marki. Poza unikatowym designem, ciężko znaleźć mocny punkt tego aparatu. Tuż przed Photokiną kilku innych producentów zaprezentowało lub zapowiedziało zaawansowane kompakty, czy bezlusterkowce. Sigma znów została w tyle. Matryca APS-C o rozdzielczości 15-megapikseli, nikogo już nie zaskakuje, zwłaszcza jeżeli sensor nie radzi sobie na wyższych czułościach. Możliwe, że nasze wrażenie zmieniłoby się diametralnie jeżeli mielibyśmy okazję fotografować DP1M lub DP2M w plenerze. Kolory na niskich czułościach są bardzo dobrze odwzorowane. Szczegółowość stoi na wysokim poziomie. W fotografii pejzażowej, przy której czas nas nie goni i zależy nam na małej wadze zestawu, prawdopodobnie jest to jedna z ciekawszych propozycji.

Poprzednia

1

Komentarze
Więcej w kategorii: Aparaty
Zeiss ZX1 po dwóch latach od premiery trafia do sklepów. Jest droższy niż Leica
Zeiss ZX1 po dwóch latach od premiery trafia do sklepów. Jest droższy niż Leica
Zaawansowany kompakt Zeissa miał okazać się rewolucją. Czy jednak w 2020 roku aparat z Lightroomem na pokładzie może jeszcze kogoś zachwycić? A zwłaszcza w takiej...
6
4
Insta360 One X2, czyli ekipa filmowa w twojej kieszeni. Popularna kamera sferyczna jeszcze doskonalsza
Insta360 One X2, czyli ekipa filmowa w twojej kieszeni. Popularna kamera sferyczna jeszcze...
Poprzednia generacja sferycznej kamerki Insta360 była jednym z najbardziej popularnych rozwiązań tego typu na rynku. Insta360 One X2 robi wszystko jeszcze lepiej, choć...
3
0
Z nowym firmwarem 4.0 Fujifilm X-T3 znacznie przyspieszy
Z nowym firmwarem 4.0 Fujifilm X-T3 znacznie przyspieszy
Firma Fujifilm udostępniła aktualizację oprogramowania wewnętrznego do modelu X-T3. Wersja 4.0 aż 3-krotnie przyspiesza autofokus, ale to nie jedyne usprawnienia…
0
0
Powiązane artykuły
Wczytaj więcej (3)