Canon EOS D30 - test długodystansowy

Canon EOS D30 to jeden z najczęściej profesjonalnie wykorzystywanych aparatów cyfrowych. Korzystają z niego głównie reporterzy. Czy powodem jest dobra jakość, a może atrakcyjna cena? Przedstawiamy test tego aparatu.
0

Autor: Michał Sułkiewicz

28 Czerwiec 2002
Artykuł na: 38-48 minut

Rejestracja obrazu

Canon EOS D30 jest lustrzanką, więc wykonywaniu zdjęcia towarzyszy charakterystyczny dźwięk podnoszonego lustra. Aparat nie jest więc "niemy" jak większość cyfrówek, ale z drugiej strony podczas robienia zdjęcia znika obraz w wizjerze (podnosi się lustro). O ile użytkownicy tradycyjnych lustrzanek nie będą tym zdziwieni, o tyle pokolenie wychowane na kompaktowych cyfrówkach (jeżeli takie już istnieje) może być zaskoczone. Dodatkowo zauważalne jest pewne opóźnienie między podniesieniem lustra a rozpoczęciem zapisu przez układ CMOS. Fotografujący o mniej pewnej ręce mogą zauważyć lekkie przesunięcie kadru po zrobieniu zdjęcia. Bywa to denerwujące i wymaga przyzwyczajenia.

EOS D30 jest w stanie wykonać do 8 zdjęć (tryb Large/Fine) z szybkością 3 zdjęć na sekundę. To całkiem dobry rezultat. Dodatkowo nie jest on ograniczany przez system Autofocus, który w połączeniu z obiektywami Ultrasonic (USM) pozwala przy dobrym świetle na efektywne wykonywanie zdjęć nawet szybko poruszających się obiektów. Nic dziwnego, że model ten zdobył dużą popularność wśród fotografów sportowych.

zmiana trybów nastawiania ostrości

Można wybrać jeden z trzech trybów nastawiania ostrości:

  • One-Shot AF - migawka zablokowana do uzyskania ostrości, parametry ekspozycji zablokowane po uzyskaniu ostrości
  • AI Servo AF - śledzenie odległości od wybranego obiektu, migawka może być wyzwolona bez uzyskania ostrości
  • AI Focus AF - ostrość ustawiana jest w trybie One-Shot AF, ale aparat przełącza na tryb AI Focus AF gdy wykryje zmianę odległości od obiektu

Jak już było wspomniane, system AF może posiłkować się lampką o skutecznym zasięgu około 3,8 metra. System AF można wyłączyć za pomocą przełącznika na korpusie obiektywu.

Nastawy ostrości mogą odbywać się z wyborem (automatycznym lub ręcznym) jednego z trzech punktów nastawiania ostrości uwidocznionych na matówce, których środkowy jest czujnikiem krzyżowym (czułym na linie poziome i pionowe). Wielu zawodowych fotografów narzeka, że system automatycznego nastawiania ostrości nie jest tak szybki jak w EOSie 1v czy EOSie 3. Stosunkowo wysoki próg działania autofocusa: EV 2 (dla porównania wartość ta dla EOSa 3 wynosi EV 0) może powodować problemy przy słabym świetle i mało kontrastowych obiektach. Co ciekawe jednak porównując z naszą redakcyjną ?trójką? nie dało się zauważyć znaczących różnic, być może dzięki użyciu stosunkowo jasnego obiektywu USM Canona (f/2.8) i środkowego, krzyżowego punktu nastawiania ostrości. Może w przypadku ciemniejszych obiektywów innych producentów mogą pojawić się znaczące różnice. Niewątpliwie możliwość zastosowania szerokiej gamy szybkich i jasnych obiektywów EF USM Canona to zaleta D30.

D30 z obiektywem EF 28-70 f/2.8 L USM

EOS D30 w przeciwieństwie do stricte profesjonalnych lustrzanek Canona wyposażony jest w programy tematyczne (nazywane przez Canona programy motywów). Jest ich pięć: portrety/krajobrazy/zbliżenia/ruch/sceny nocne. Szczególnie przydatny może być program scen nocnych. W tym trybie, aparat wydłuża czas naświetlania ponad standardowe 1/60 sekundy dla błysku. W efekcie otrzymujemy dobrze naświetlony pierwszy i drugi plan. Wszystko dzieje się automatycznie i fotografujący nie musi samodzielnie odbierać czasu ekspozycji.

O bliższym związku D30 z amatorskim niż profesjonalnym sprzętem świadczy brak punktowego pomiaru ekspozycji. Do dyspozycji mamy pomiar wielosegmentowy (ewaluacyjny), skupiony (ok. 9,5% pola widzenia) i centralno-ważony uśredniony.

przycisk wyboru trybu pomiaru światła

Pomiar ewaluacyjny nadaje się do większości zastosowań. Daje on równo naświetlone ujęcia. Jednak w przypadku bardzo kontrastowych scen, warto skorzystać z pomiaru skupionego, aby uzyskać poprawne naświetlenie wybranego obiektu.

Podsumowując, jak już wielokrotnie było wspominane z EOSem D30 pracuje się jak z typową średniej klasy lustrzanką Canona. Jednak producentowi nie udało się do końca usunąć wad cyfrowego zapisu obrazu.

plusy

  • szybki zapis zdjęcia
  • zdjęcia seryjne do 8 s. szybkością do 3 kl/s
  • bogaty wybór trybów pracy autofocusa
  • użyteczny tryb nocny
  • możliwość wykorzystania szybkich obiektywów USM

minusy

  • opóźnienie czujnika CMOS
  • brak pomiaru punktowego światła
  • wysoki próg działania autofocusa

Ocena w kategorii:

Komentarze
Więcej w kategorii: Aparaty
Instax SQUARE SQ1 - test aparatu natychmiastowego
Instax SQUARE SQ1 - test aparatu natychmiastowego
Następca, a właściwie młodszy brat modelu SQ6, ma być aparatem, z którego zdjęcia po prostu zawsze się udają. Czy jest tak faktycznie? Wystrzelaliśmy kilka paczek...
14
0
Nikon Z6 II i Z7 II - pierwsze wrażenia
Nikon Z6 II i Z7 II - pierwsze wrażenia
Najnowsze korpusy Nikona obiecują wiele, ale z pozoru nie wnoszą rewolucji w temacie bezlusterkowej pełnej klatki. Jak wypadają w rzeczywistości? Nowe puszki trafiły w...
25
3
Leica S3 - pierwsze wnioski i zdjęcia przykładowe
Leica S3 - pierwsze wnioski i zdjęcia przykładowe
W nasze ręce, na jeden dzień, wpadł pierwszy w Polsce egzemplarz średnioformatowej lustrzanki z 64-milionowym sensorem o proporcjach 3:2. Czy po dwóch latach od...
19
3