Test lustrzanki Konica Minolta Dynax 7D

Konica Minolta jako ostatni z dużych producentów zaprezentował swoją pierwszą lustrzankę cyfrową. Warto było czekać - Konica Minolta Dynax 7D to znakomity, 6.1-megapikselowy aparat charakteryzujący się wyjątkowo udanym systemem obsługi i unikalnym systemem redukcji wstrząsów Anti-Shake. Zapraszamy do lektury naszego testu.
0
Tomasz Gutkowski
14 Grudzień 2004
Artykuł na: 49-60 minut
Spis treści
WŁAŚCIWOŚCI FOTOGRAFICZNE

W tej części prezentujemy dalszą część właściwości i funkcji aparatu. Omówienie skuteczności systemów pomiarowych znajdziesz na kolejnych stronach testu.



Tryby ekspozycji i tryby napędu
Dynax 7D jest narzędziem dla osób, które dysponują pewną wiedzą na temat fotografii. Nie znajdziemy tu bowiem programów tematycznych optymalizujących ustawienia aparatu stosownie do określonej sytuacji (np. portret, krajobraz itd.). Na głównym pokrętle trybów ekspozycji znajdziemy 7 pozycji:
  • (P) Program - automatyka programowa. Aparat sam dobiera czas ekspozycji i wartość przysłony. Jeśli obrócimy jednio z pokręteł nawigacyjnych uruchomimy funkcję 'shift', czyli zmianę stosunku czas / przysłona z zachowaniem stałej wartości ekspozycji.
  • (A) Priorytet przysłony - automatyka ekspozycji z zadaną wartością przysłony i automatycznie dobranym czasem naświetlania
  • (S) Priorytet migawki - automatyka ekspozycji z zadanym czasem naświetlania (od 30 do 1/4000 sek.) i automatycznie dobraną wartością przysłony
  • (M) Manual - ustawienie manualne obu parametrów
  • (P) Full Auto (automatyka 'zielona') - działa na tej samej zasadzie co automatyka programowa, ale wszystkie ustawienia menu i parametrów obrazu są zerowane (powrót do ustawień fabrycznych). Po wyjściu z programu 'zielonego' wrócimy znów do wprowadzony wcześniej ustawień
  • (1) (2) (3) - tryby ustawień własnych - przywołanie zapamiętanych "ulubionych" ustawień ekspozycji (patrz niżej)
Warto zatrzymać się na moment przy trzech trybach ustawień własnych, a szczególnie przy genialnym w swojej prostocie sposobie programowania każdego z nich. Wystarczy przycisnąć przycisk 'M Set' na tylnej ściance i przypisać aktualne ustawienia aparatu do jednego z trybów (1, 2 lub 3). W ten sposób możemy zapisać nie tylko ustawienia podstawowe, jak korekta kontrastu czy czułość, ale także takie funkcje jak bracketing ekspozycji wraz z jego ustawieniami czy korektę ekspozycji. Jeśli zajdzie taka potrzeba (tzn. znów znajdziemy się w podobnej sytuacji) możemy za pomocą pokrętła trybów ekspozycji natychmiast przywołać te ustawienia. Będą one aktywne niezależnie od aktualnej pozycji pokręteł korekty ekspozycji i błysku!. A zatem w tym momencie parametry, z którymi pracujemy mogą się nie zgadzać z aktualną pozycją niektórych pokręteł (np. jeśli wcześniej pracowaliśmy w trybie zdjęć seryjnych to na tej pozycji będzie ustawione pokrętło trybu napędu, choć my, zgodnie z przypisanymi wcześniej (do 1, 2 lub 3) ustawieniami pracujemy już w trybie zdjęć pojedynczych). Jest to niesamowite ułatwienie gdy fotografujemy w 3-4 różnych typach oświetlenia, które co jakiś czas się powtarzają (fotografia ślubna!). Niezależnie od tego przycisk 'M Set' pełni funkcję skrótu do wybranej funkcji.

Bezpośrednio pod pokrętłem trybów ekspozycji, umieszczone jest pokrętło trybów napędu. Tu dostępne są następujące opcje:
  • Zdjęcia pojedyncze
  • Zdjęcia seryjne
  • Samowyzwalacz 10 sek.
  • Samowyzwalacz 2 sek.
  • Bracketing pojedynczy - kolejne zdjęcia w serii bracketingu wyzwalane pojedynczymi dociśnięciami spustu migawki
  • Bracketing ciągły - seria bracketingu po jednokrotnym dociśnięciu spustu.
W trybie zdjęć seryjnych na wyświetlaczu w celowniku pokaże się szacunkowa ilość zdjęć, które możemy wykonać w serii.

Kolejne genialne w swojej prostocie rozwiązanie, które powinno być stosowane we wszystkich lustrzankach, to połączenie samowyzwalacza z funkcją blokady lustra. W obu trybach wyzwalania z opóźnieniem (10 sek. i 2 sek.) naciśnięcie spustu migawki powoduje podniesienie lustra i rozpoczęcie odliczania. Po upływie zadanego czasu otwiera się migawka. Słowa uznania dla konstruktorów.

Ekspozycja
Dynax 7D dokonuje pomiaru światła za pomocą 14-segmentowej fotodiody krzemowej pokrywającej ok. 75% ramki kadrowania. Do dyspozycji są trzy metody pomiarowe: pomiar wielosegmentowy, pomiar skoncentrowany oraz pomiar punktowy. Wyboru dokonujemy za pomocą mechanicznego, 3-pozycyjnego pokrętła na tylnej ściance. Wynik pomiaru światła determinuje ustawienia czasu naświetlania i/lub wielkości przysłony, a w trybie manualnym jest źródłem informacji o poprawności ekspozycji dla wskaźników (w celowniku i na ekranie LCD). Niestety nie ma opcji precyzyjnego doboru pola pomiarowego w trybie pomiaru skoncentrowanego (np. 8% kadru).



Do dyspozycji mamy czasy ekspozycji z zakresu 30 - 1/4000 sek. co 1/3EV. Czas ekspozycji wprowadzamy tylnym, a wartość przysłony przednim pokrętłem nastawczym. Z poziomu menu Custom możemy zamienić funkcje pokręteł. Natomiast w trybie automatyki programowej oba służą do zmiany stosunku czas/przysłona z zachowaniem stałej wartości ekspozycji. Inny, bardzo wygodny sposób kontrolowania poziomu naświetlenia to korekta ekspozycji. Zwolennicy sprawdzonych rozwiązań z radością powitają duże, masywne pokrętło mechaniczne, które z jednej strony posiada skalę od -2 do +2EV co 1/3EV, a z drugiej od -3 do +3 co 1/2EV.

Aparat posiada też dedykowany przycisk AEL służący do zablokowania ekspozycji (i zmiany kompozycji z zachowaniem tych parametrów). Z poziomu menu Custom możemy wybrać czy blokada ma być włączona po jednokrotnym naciśnięciu przycisku (aż do wyzwolenia migawki) czy też tylko wtedy gdy trzymamy ten przycisk dociśnięty. Interesującą opcją dodatkową jest zaprogramowanie przycisku AEL na blokadę pomiaru punktowego. To znaczy, niezależnie od trybu pomiaru w jakim aktualnie pracujemy wciśnięcie przycisku AEL spowoduje zrealizowanie pomiaru punktowego i zablokowanie dobranych parametrów.

Wspominaliśmy już, że 7D posiada dwa tryby bracketingu ekspozycji: pojedynczy i ciągły. Uzupełnijmy te informacje. Z poziomu menu rejestracji możemy wybrać ilość zdjęć w serii (3 lub 5) oraz wielkość skoku (do +/-3EV co 1/3EV), a także kolejność serii (0, -, + lub -, 0, +). To samo dotyczy bracketingu ekspozycji z błyskiem.

Ostatnia funkcja służąca do ustalenia poziomu naświetlenia do dobór ekwiwalentu czułości. Bardzo dobrze, że Dynax 7D oferuje tak szeroki zakres, od ISO 100 do ISO 3200 (po rozszerzeniu w menu). Dobrze też, że możemy skorzystać z automatyki czułości - można nazwać tę funkcję automatyką ekspozycji z preselekcją czasu i przysłony. Jednak niezbyt dobrze, że 7D oferuje jedynie pełny skok 1EV przy wyborze ekwiwalentu czułości. Przydałoby się cos pośredniego między ISO 400 a 800...

Ogólnie jednak, poziom kontroli ekspozycji, sposób i szybkość wprowadzania poszczególnych ustawień, dostęp do funkcji i możliwości ich programowania są bliskie perfekcji. Jest to jeden z najmocniejszych punktów aparatu.

Pomiar ostrości
Dynax 7D oferuje niebywale rozbudowany system pomiaru ostrości. Za poprawność pomiaru automatycznego odpowiada wewnętrzny sensor liniowy oparty na detekcji kontrastu. Na uwagę zasługuje już sam rozstaw 9 punktów pomiaru AF - 4 umieszczone są na rogach prostokąta (w miejscach zbliżonych do "złotych punktów"), 4 ulokowane są bliżej centrum kadru w układzie krzyżowym, a ostatni znajduje się w samym środku ramki kadrowania. Aktywny punkt AF podświetlany jest na czerwono (można nawet wybrać czas przez jaki będzie podświetlony!). Aktywne obszary AF są w rzeczywistości nieco większe niż sam punkt, dlatego gdy mierzymy ostrość na bardzo mały (a dokładnie wąski) obiekt, może dojść do pomyłki.



Do wyboru aktywnego punktu AF służy joystick / nawigator na tylnej ściance aparatu. Obok niego znajduje się 3-pozycyjny suwak, gdzie w pierwsza pozycja pozwala na wybór punktu, druga blokuje wybrany punkt, a trzecia zmienia tryb AF na pomiar szerokim polem (wszystkie punkty AF są aktywne). Dość istotne jest to, że joystick nie jest tak naprawdę nawigatorem, tzn. jeśli np. aktywny jest prawy punkt AF to naciśnięcie pozycji "lewo" uaktywni od razu lewy punkt AF (bez "przechodzenia" przez środkowe pole). Znacznie przyspiesza to pracę, choć z drugiej strony trzeba pewnej wprawy by bezbłędnie dokonać wyboru narożnych punktów AF (odpowiada jej pośrednia pozycja joysticka, między "góra / dół" a "lew / prawo").

Na froncie obudowy, w tradycyjnym miejscu znajdziemy 4-pozycyjną dźwignię trybów pomiaru ostrości: AF-S (pomiar automatyczny pojedynczy), AF-C (pomiar automatyczny ciągły), AF-A (pomiar AF z automatycznym wyborem między trybem pojedynczym i ciągłym po wykryciu ruchu / braku ruchu obiektu), MF (strojenie ręczne). Tryb ciągły współpracuje z system przewidywania odległości, a podczas śledzenia obiektu w celowniku widzimy aktywny punkt AF.

Pod kciukiem prawej dłoni ulokowano przycisk AF/MF, który służy do szybkiej korekty manualnej, gdy pracujemy w trybie automatyki ostrości lub do szybkiej aktywacji pomiaru automatycznego gdy pracujemy w trybie manualnym. Z poziomu menu Custom możemy wybrać czy przycisk AF/MF ma działać tylko gdy jest dociskany czy też po jednokrotnym naciśnięciu. Kolejna ciekawa funkcja to DMF (ang. Direct Manual Focus). Można ją przypisać do trybu AF-A z poziomu menu Custom. DMF polega na tym, że po zrealizowaniu pomiaru AF na ekranie/w ceowniku pojawi się automatycznie symbol
Funkcja równoważenia światła białego została potraktowana z wielką estymą przez konstruktorów. Zaraz obok spustu migawki umieścili oni dźwignię trybu balansu bieli z pozycjami: Auto, PWB (balans predefiniowany), Custom (balans ręczny według wzorca bieli), K (dobór temperatury barwowej na skali Kelvina). Przycisk wewnątrz pioerścienia służy do wprowadzenia zmian (na ekranie LCD pojawi się lista lub aktualna wartość temperatury barwowej).

Odrobinę za ciepłe kolory w świetle żarowym (balans Auto)


Balans predefioniowany obejmuje podstawowe typy oświetlenia (światło żarowe, jarzeniowe itd.), a dodatkowo każdy z nich możemy skorygować od -3 do +3. Jeśli wolimy korzystać z doboru temperatury, mamy do dyspozycji wartości z szerokiego zakresu 2,500K - 9,900K co 100K. Obrót tylnego pokrętła nastawczego zmienia wartość co 1000K, a frontowego co 100K. Jeśli chodzi o praktyczne korzystanie z funkcji doboru balansu bieli to po raz kolejny mamy tu okazję do wyrażenia zachwytu nad logiką, szybkością i wygodą obsługi.

Tryby kolorów i korekta obrazu
Z poziomu menu rejestracji możemy wybrać przestrzeń barw, w jakiej chcemy pracować. Ustawienie domyślne to Natural czyli praca w przestrzeni sRGB. Druga opcja to Natural+, także sRGB, ale z podbitym kontrastem i nasyceniem. Osoby fotografujące z myślą o zaawansowanej edycji mają do dyspozycji trzeci tryb, Adobe RGB czyli profil o rozszerzonej gamie kolorystycznej.

Profil barw: Natural (sRGB)

Profil barw: Natural+ (sRGB)

Profil barw: Adobe RGB


Ponadto w zakładce "efekty cyfrowe" umieszczono funkcje korekty obrazu: kontrastu, nasycenia, ostrości i koloru (ang. hue) - wszystkie na skali od -2 do +2. Zakres korekty kontrastu powinien być nieco większy (w stronę wartości ujemnych) ze względu na skłonność aparatu do zbyt silnego kontrastu. Przykłady korekty cyfrowej na kolejnych stronach testu.

Spis treści
Komentarze
Więcej w kategorii: Aparaty
Canon EOS M6 Mark II - zdjęcia przykładowe
Canon EOS M6 Mark II - zdjęcia przykładowe
Najnowszy Canon EOS M6 Mark II, to obok modelu 90D jedyny na rynku aparat z matrycą APS-C o rozdzielczości 32 Mp. Zobaczcie, jak radzi sobie w praktyce.
8
0
Canon EOS 90D - zdjęcia przykładowe
Canon EOS 90D - zdjęcia przykładowe
Najnowsza lustrzanka Canona, jako pierwsza w segmencie APS-C oferuje matrycę o rozdzielczości 32 Mp. Jak nowy sensor radzi sobie w praktyce? Zobaczcie zdjęcia przykładowe.
10
0
Sony A6600 + Sony E 16-55 mm f/2.8 G - zdjęcia przykładowe
Sony A6600 + Sony E 16-55 mm f/2.8 G - zdjęcia przykładowe
Wczoraj Sony zaprezentowało nowe korpusy i obiektywy z segmentu APS-C. Sprawdziliśmy, jak radzą sobie w praktyce.
3
1
Powiązane artykuły