Nie żyje Paweł Pierściński, jeden z wybitniejszych polskich fotografów krajobrazu

Nie żyje Paweł Pierściński, jeden z wybitniejszych polskich fotografów krajobrazu

„Dzieło sztuki fotograficznej powinno być jak kobieta: piękne, mądre i interesujące“ - zwykł mawiać Paweł Pierściński, wybitny polski fotograf, publicysta, krytyk oraz twórca i animator Kieleckiej Szkoły Krajobrazu. Miał 79 lat.

Główną inspiracją i tworzywem artystycznym w pracach Pawła Pierścińskiego, od początku drogi twórczej był rodzimy krajobraz wiejski Gór Świętokrzyskich, Ponidzia i okolic Kielc. Można powiedzieć, że był on niestrudzonym promotorem i propagatorem jego naturalnego, niepowtarzalnego piękna.

- Legenda kieleckiej i polskiej fotografii - powiedział Andrzej Borys ze Świętokrzyskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Fotografików. - Nie znam drugiego takiego człowieka, który tak bardzo poświęcałby się dla fotografii, która była jego zawodem i pasją - dodał.

Pierściński fotografią zainteresowała się na początku lat 50. XX w. A od 1967 roku wykonywał wolny zawód artysty fotografika. Przez lata był członkiem ZPAF. Jednak wszyscy zapamiętają go jako wybitnego fotografa krajobrazu oraz twórcę i animatora Kieleckiej Szkoły Krajobrazu, czyli kierunku artystycznej fotografii preferującej szerokich i prostych spojrzeń na krajobraz oraz analizę jego struktury.

Zobacz wszystkie zdjęcia (7)

Od kilkudziesięciu lat niezmiennie fotografował piękno pejzażu Ziemi Kieleckiej. Nieustająco odnajdywał w nim nowe inspiracje. Autor ponad 250 wystaw indywidualnych, uczestniki ponad 600 prezentacji zbiorowych polskich i międzynarodowych. Laureat licznych medali i nagród. Wydał kilkanaście indywidualnych albumów fotograficznych. Autor wielu tekstów, opracowań krytycznych, recenzji i tekstów do katalogów wystaw. Za twórczość fotograficzną oraz działalność społeczną otrzymał m. in. Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis oraz honorowe odznaczenia Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej: AFIAP, EFIP i ESFIAP.

Paweł Pierściński był przede wszystkim fotografem, publicystą, krytykiem i teoretykiem fotografii oraz działaczem społecznym, a także organizatorem ruchu fotograficznego pejzażystów polskich. Urodził się 25 maja 1938 roku w Kielcach. Zmarł w maju 2017 rok. Miał 79 lat.

zdjęcie główne: autoportret, strona internetowa pierscinski.pl

Stały bywalec naszego laboratorium. Ciągle patrzy na świat przez różne ogniskowe oraz przemierza miasta i wioski obwieszony sprzętem fotograficznym. Uwielbia stylowe aparaty, a także eleganckie i funkcjonalne akcesoria. Ma słabość do monochromu i suwaków w programie Lightroom, po godzinach – do literatury faktu i muzyki country.

Komentarze
 
Polecane artykuły
Lensbaby Velvet 85 mm f/1.8 - portretowy obiektyw soft focus z funkcją makro
27 Cze 2017
Oferta efektowych obiektywów Lensbaby powiększyła się o kolejny model z serii Velvet. Tym razem jest to portretówka, która spełni również funkcje obiektywu makro.
1
Nikkor Fisheye-Nikkor 6 mm f/2.8 - kultowy i „wszystkowidzący“ obiektyw dostępny na eBay
27 Cze 2017
Kiedy w 1983 roku Nikon zaprezentował Fisheye-Nikkor 6 mm f/2.8 była to konstrukcja jedyna w swoim rodzaju. Jak podają różne źródła wyprodukowanych zostało mniej niż 200 egzemplarzy tego unikatowego modelu. Teraz jeden z nich jest dostępny na eBay.
0
„Zamki na piasku“ Agaty Storer to opowieść o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie
27 Cze 2017
Prezentowane na wystawie fotografie powstały w Izraelu i Stanach Zjednoczonych, gdzie autorka spędziła kilka ostatnich lat. Pochodzi z Gliwic i mimo że w serii nie ma zdjęć ze Śląska, to właśnie kultura tego regionu ukształtowała sposób, w jaki postrzega rzeczywistość. To w odniesieniu do Śląska definiuje to, co obce, dziwne czy osobliwe.
0
Adobe i Uniwersytet Stanforda pracują nad systemem, który odmieni oblicze montażu filmów
26 Cze 2017
Montaż kilku minut filmu potrafi zając wiele godzin. Naukowcy z Uniwersytetu Stanforda i projektu Adobe Research opracowują system, który w dużej mierze ten proces zautomatyzuje.
2